-Goedemorgen. -Harry.
Ga zitten en eet je ontbijt. Je ziet er niet uit.
Bedankt. Jij ook.
Slaap je in die jurk?
Het spel is net afgelopen. Ik heb $30.000 gewonnen.
Ik was op dreef. Ik had bijna afgebeld.
Proficiat. Maar je belde niet.
-Koffie? -Alstublieft.
Nee, dank u.
Ik ga eerder dan verwacht terug naar Vegas.
Wat is er?
Maddie had gister een auto-ongeluk.
-Wat? -Ze is in orde.
Bont en blauw door de airbag.
Airbag?
Ze is geschrokken, maar ik ga naar huis.
Wie zat achter het stuur?
Een vriend van Maddie.
Hij heeft zijn rijbewijs en hij is verzekerd.
Hadden ze gedronken?
Ze zegt van niet. Ik geloof haar. Het was de schuld van de andere bestuurder.
Is ze naar spoedeisende hulp geweest?
Luister, kinderen zijn dom.
Ze doen domme dingen. Dat weet je. Gelukkig is iedereen in orde.
Ik niet.
En het ouderlijk toezicht? Waar was Reggie?
Werken. Ik wist dat je zo zou reageren.
Jij was hier, "op dreef". Leuk.
Wees niet zo'n eikel.
Jij zat ons hele huwelijk in jouw wereldje.
Reggie en ik zijn niet steeds weg.
-Is dat zo? -Val dood.
Jij bent het schoolvoorbeeld van de afwezige ouder.
Ik moet naar het vliegveld.
Ik kom dit weekend langs voor haar.
Doe normaal.
Jezus, Eleanor. Ze had dood kunnen zijn.
Ik los dit wel op.
Als je 'n grotere rol wilt spelen in haar leven,
dan hebben we het er nog wel over.
Bosch.
Ik wist niet dat het zo moeilijk zou zijn.
Je hebt het zelf meegemaakt, Harry.
Geef me wat advies.
Waar heb je het over, Waits? Wat wil je?
Mijn moeder is gisteren overleden.
En ik zie haar daar liggen
en ik denk aan dat moment, de langste reis ooit.
Gecondoleerd.
Ze zal wegrotten als een stuk fruit
en ik kan er niets aan doen.
Snap je?
Deze klotesituatie waar ik me in bevind...
-Misschien kan ik helpen. -Ga je haar voor mij begraven?
Nee, dank je. Dat is de plicht van een zoon.
Leg haar anders bij de rest.
-"De rest"? -Je andere slachtoffers.
Je steelt geen schoppen, je verzamelt zielen.
Kan ze niet in vrede rusten met de rest? Waar je ze ook hebt begraven?
Begrijp je dan helemaal niets?
Ik hield van haar.
Haar bij hen begraven, bij die hoeren?
Serieus?
Het spijt me. Vergeet wat ik zei.
Het spijt je.
Wat staat er op je agenda vandaag?
Het gebruikelijke.
-Plus een gesprek met Isaiah Ott. -Ik dacht dat je hem verafschuwde.
Ja, en hij mij ook.
Waar eerwaarde Isaiah Ott
meer dan wat ook naar verlangt,
is om z'n duim op de slagader van de LAPD te duwen.
Vanwaar het gesprek?
Om tot een overeenkomst te komen, de eerwaarde en ik.
-Om onze gedachten uit te spreken. -Waarover?
Wat kan Ott voor je betekenen?
Het gaat er niet om wat hij voor mij kan doen...
Maar voor Richard O'Shea.
"Rick" O'Shea? Serieus?
Nieuwe burgemeester, nieuwe politiechef.
Ik snap het.
Maar onthoud dit.
Een man die z'n boord achterstevoren draagt, is niet per definitie betrouwbaar.
Vertel eens iets nieuws.
Hoe gaat het?
Ken je de uitdrukking "een naald in een hooiberg"?
-Hij moet daar ergens zijn. -Hoe weet je dat zo zeker?
In het McClaren-dossier vond ik gisteren
een patroon, een terugkerende notitie.
A-C 102.
"A-C 102"?
Die code gebruikt men voor eenzame opsluiting.
Zo vinden we Waits' echte naam.
Stoppen ze kinderen in de isoleercel?
Waarvoor?
Overtredingen, slecht gedrag, gebrek aan respect.
Dat ging vast over jou.
Ik had een grote mond, ik liep ook vaak weg. Andere dingen.
Andere dingen? Zoals?
Vooral vechten. Ik was constant kwaad.
Ik kon al flippen als je tegen me aan stootte
of slecht over mijn ma praatte.
Ik zat dus vaak in de kofferbak. Net als Waits.
Als die notitie er niet in staat, leg het dan opzij.
Harry, het is verdomme een weeshuis.
Er zijn meer dossiers met dan zonder zo'n notitie.
Niet zo pessimistisch. Het is een begin.
Ja, luister naar haar.
IK VERGEEF JE STOKES ZONDIG NIET MEER
Hilarisch.
Negeer die flauwekul, Harry.
Waits' mobieltje is getraceerd. Rosedale Cemetery.
Z'n ma is overleden. Daarom belde hij mij.
Laat er een team op afsturen, zet alles op video.
-Check het signaal elke 30 minuten. -Misschien hebben we geluk.
Misschien win ik de loterij.
-Je moet eerst een lot kopen. -Werkt dat zo?
Jesper.
Hij heeft iets over Delacroix.
Oké.
Hé. Hoe gaat het, Jules?
-Alsof ik ben geslagen door een gorilla. -Je bent weer oké.
-Brigadier. -Een momentje.
Brasher, de commissaris wil je zo snel mogelijk spreken.
Ja.
Wat is de prognose?
Volgens de dokter mag ik over drie weken weer aan het werk.
En wat vind jij ervan?
Drie weken klinkt nogal lang.
Had ik er maar tien meer zoals jij.
In plaats van tien man erbij
kom ik er één te kort omdat je verhaal niet deugt.
Heb je je verklaring nagelezen?
Ik heb geen toegang tot mijn dossier.
Het had niet uitgemaakt als Bosch je versie had ondersteund.
Denk je dat sporenonderzoek jouw verhaal bevestigde?
Dat ze kruitpoeder op zijn handen vonden?
-Geen idee. -Dat heb je wel. Het antwoord is nee.
Alles wat ze vonden, ondersteunt Stokes' versie, niet de jouwe.
Misschien moet mijn vertegenwoordiger hier zijn.
Ik probeer je baan te redden, maar je moet me tegemoet komen.
Hoe moet ik dat doen?
Rechercheur Bosch had een seksuele relatie met jou,
tegen het beleid van de afdeling in.
Je moet die relatie rapporteren en een klacht indienen.
Een klacht?
Hij dwong je de relatie in omdat hij je meerdere was.
Je was bang voor je carrière als je niet zou toegeven.
Hij was mijn meerdere niet en ik werd niet gedwongen.
Het was een ongepaste relatie
volgens het afdelingsbeleid, nietwaar?
Hoe kan het indienen van een klacht
zijn verklaring ondermijnen over wat er in de garage gebeurde?
Dat kan het niet. Het maakt het irrelevant.
Niemand van 't bureau wil 'n seksschandaal in de krant hebben, zeker niet over Bosch.
Dien de klacht in, trek je onjuiste verklaring in
en je derde berisping verdwijnt als sneeuw voor de zon.
Maar hij dwong me niet. Het was wederzijds.
Hij neukte je, Brasher.
Hoe dan ook, hij naaide je.
Hij vergooide je carrière bij de LAPD.
Laat je dat gebeuren?
Mag ik erover nadenken?
Wacht niet te lang.
Intussen krijg je licht werk.
Bedankt, commissaris.
Inspecteur Irving.
Eerwaarde.
Wilt u de rondleiding van 10 cent?
Ik ben vertrouwd met deze kerk.
Ik kwam hier elke zondag met mijn ouders.
Natuurlijk. Ik vergat even dat u deel uitmaakt van onze gemeenschap.
Ik niet.
Wat kan ik voor u doen, inspecteur?
We kunnen iets voor elkaar doen.
Ik luister.
U kunt uw aanzienlijke charisma en uw positie in de gemeenschap gebruiken
om Richard O'Shea's kandidatuur te steunen.
Ik dacht dat jullie aartsvijanden waren.
Allianties verschuiven. Men moet flexibel zijn in deze wereld.
Stel dat de quid pro quo is wat ik denk dat die zal zijn,
wat zou ik dan van u en de nieuwe burgemeester krijgen voor mijn steun?
Stel dat u kunt leveren, wat zou u dan willen hebben, eerwaarde?
Een einde aan de Gestapo-praktijken in de straten van Zuid-LA,
aan een bepaald politiebeleid en aan raciale profilering.
We kunnen moeilijk worden vergeleken met de Gestapo.
Verhitte, hatelijke retoriek helpt ook niet.
Mijn excuses.
Ik wil zeggen dat het voor ons beiden van belang is
om een situatie als in Ferguson, Missouri te vermijden in LA.
-Dat is het laatste wat we willen. -Dus we begrijpen elkaar?
Daar lijkt het wel op.
Wat is er zo belangrijk dat je niets kon opsturen?
Ik wilde je iets laten zien.
Ik deed 'n laatste check van 't Delacroix-bewijs.
In de rugzak zaten bandjes van een skateboard.
Bij 't graf werd geen skateboard gevonden.
Wel in de woning van Nicholas Trent.
Trent is geen verdachte meer.
Niets linkt hem aan Arthur
en hij verhuisde twee jaar na de moord naar die buurt...
Ik wilde weten of we iets gemist hebben
voor ik alles naar 't depot zou sturen.
Om grondig te zijn, wilde ik nog even nagaan
of er vezels van die bandjes
tussen de wieltjes terecht waren gekomen.
Ik vond geen vezels, maar wel dit.
Dit skateboard was erg geliefd in die tijd.
-De meesten zetten er iets op. -"A.D. 1993."
"Arthur Delacroix." Jezus.
1993, het jaar voordat hij stierf.
Nicholas Trent had zijn skateboard.
Goed werk, Jesper.
-We hebben foto's hiervan nodig. -Oké.
-Rechercheur Bosch? -Ja.
Ik kom zo.
-Ik denk dat ik de zaak-Waits verknalde. -Hoezo?
Ik werd hier in het lab gebeld, vlak na Waits' arrestatie.
Een man belde namens de OvJ, het klonk aannemelijk.
Jullie hadden nog geen bewijsrapport ingeleverd
en hij wilde weten wat er op de begraafplaats was gevonden.
Hij kon jullie bereiken en hij moest het snel weten.
Jezus.
Het spijt me. Hij klonk zo echt.
Je vertelde Waits van de rugzak?
Wat erin zat?
En de zeester?
Dat was zijn vrijkaart. Weet je wel wat je gedaan hebt?
Ja, en ik had beter moeten weten.
Wil je dat ik mijn ontslag indien?
-Wat wilde hij? -Bekennen.
Bekennen? Wat dan?
Waits kreeg een mobieltje te pakken in Pitchess,
belde Jesper en hoorde 'm uit over de zeester.
Stomme idioot.
-Heb je 'm aangepakt? -Dat was niet nodig.
Een lichtpuntje is wel dat hij de zaak-Laurel Canyon voor ons oploste.
Hoe dan?
Trent had het skateboard.
Hij pakte het van Arthur af nadat hij hem doodde.
Doe je ogen open.
We hadden al die tijd gelijk over Trent.
Hij leefde er al die jaren mee, wachtte tot er werd aangeklopt.
Toen was het zover. Wij klopten aan en hij pleegde zelfmoord.
Ga je gang en schrijf het op.
-Verdorie. Je bent weer terug. -Ik begin morgen.
Wat wilde Pounds?
-Het hoofd van Bosch op een spies. -Klinkt goed.
Ik mag blijven als ik een klacht indien wegens seksuele intimidatie.
Na wat hij je heeft aangedaan? Doe het.
Hij heeft je belazerd, Brasher. Hij verraadde ons allemaal.
Als je een agent wilt zijn, zul je hem moeten aftroeven.
Anders is het met je gedaan.
-Pyrrhusoverwinning. -Wat?
Zelfs als het lukt, verpest het mijn carrière net zoveel.
Hoezo?
Het kost me mijn reputatie. Ik blijf voor altijd patrouilleren.
Ik hou van de straat.
Maar ik snap het, een studente zoals jij is een klimmer.
-Jij hebt grotere ambities. -Ja. Veel groter.
Jerry, nog nieuws over Waits?
Een camera in Hollywood filmde een busje
dat overeenkomt met het voertuig dat we zoeken.
-Heb je het kenteken? -Nee, slechte hoek.
-Shit. -Ja.
Waar ga je heen?
Harry.
-Julia, kunnen we even praten? -Wat dacht je zelf?
Je draagt je uniform.
Goed gezien. Je bent ook niet voor niets rechercheur.
Ja, ik ben terug, in afwachting van de uitslag van de procedure.
Die wil je vast maar wat graag horen.
-Ga naar huis. -Pardon?
Neem vrij tot dit voorbij is.
Waarom zou ik dat doen?
Het is wel zo eervol.
Als je niet de ballen hebt om de waarheid te zeggen,
heb dan tenminste het fatsoen om je nepverhaal te matigen.
Wie ben jij om te spreken over ballen en eervol?
Ik heb het recht hier te zijn.
En over je vermannen gesproken.
Stokes valt je aan, jij laat hem lopen en ik ben een watje?
Hij valt mij aan en jij steunt me niet?
-Zo ging het niet. Je verknalde het. -Val dood.
Ik schaam me dat ik je ooit serieus heb genomen.
Jij weet hoe je met vrouwen moet omgaan, Harry.
Vertel mij wat.
Eerwaarde Ott kwam langs, Irv.
Zomaar, uit het niets.
Wat wilde hij?
De eerwaarde heeft een droom.
Een visioen van mij als burgemeester, jij achter het bureau van de chef.
Hij is bereid me zijn volledige steun te geven,
zijn gemeenschap toe te spreken om hun instemming te krijgen.
En wat wil hij in ruil daarvoor?
Bepaalde hervormingen op lange termijn?
Eigenlijk wil hij iets meer.
Iets voor zichzelf.
Dan zal de stad hem wat fondsen toestoppen voor zijn hulpprogramma's.
Hij wil een zetel in de politiecommissie.
Daar hebben we het niet over gehad.
Vast niet.
Ott kan oprotten. Dat is afpersing. Nee.
Hij is niet de enige pastoor in Zuid-LA.
We zitten nu aan hem vast.
Wil je hem tegen ons krijgen?
Dat hij voor de zittende burgemeester gaat werken?
Ik in ieder geval niet.
Jij bracht de bal aan het rollen, Irv.
Waar dacht je dat het heen zou gaan?
Ik zal dit niet vergeten.
Onze wraak komt nog wel.
Dit is een enorm, gegeven paard dat ons beiden in de schoot valt.
Laten we een winnaar steunen.
Laten we beginnen.
Mr Trent, u bent niet verplicht vandaag met me te praten.
Waarom zit u dan in mijn woonkamer?
Hebt u ooit ongewone activiteiten op de heuvel waargenomen?
Niet echt. Er speelden wel eens kinderen.
Zag u hen spelen?
Wat probeert u te zeggen?
-Niets, meneer. -Nee, ik bekeek ze niet.
Na al mijn problemen bleef ik weg bij kinderen.
Ze gingen de heuvel op wanneer ik mijn hond uitliet.
Geen kinderen in het bijzonder?
Nee, ze waren er altijd wel.
Ze rookten er sigaretten.
We waren bang, dat ze de heuvel in brand zouden zetten.
"We"?
De buurtbewoners. Mijn buren en ik.
Dr. Guyot.
Rechercheur Bosch.
Wat brengt u weer terug?
Heeft u vorderingen gemaakt?
Met horten en stoten, dokter.
Nicholas Trent vertelde ons dat toen hij naar hier verhuisde,
er altijd kinderen op straat en op de heuvel speelden.
Ja. Het is een stuk rustiger nu.
Er zijn niet veel kinderen meer op straat.
Weet u nog wat namen van hen?
Dat was twintig jaar geleden. Ik was toen ook niet jong meer.
Denkt u dat die vermoorde jongen een van hen was?
Mogelijk. Soms denk ik dat.
Misschien had hij hier vrienden.
Heeft u al met de Blaylocks gepraat?
Ik herinner me die naam niet van het buurtonderzoek.
Ze verhuisden een paar jaar geleden naar Tonopah toen hij met pensioen ging.
Ze woonden in de straat, waar de Hutters nu wonen.
Ik denk dat de meeste kinderen
die hier toen op straat speelden
hun pleegkinderen en hun vrienden waren.
Heeft u toevallig het adres van de Blaylocks?
Ik krijg elk jaar een kerstkaart van ze.
-Ik zal er een halen. Zo terug. -Bedankt.
Ik heb de Hutters gesproken.
Daarna heb ik Mrs Blaylock in Tonopah gebeld.
Ze herinnerde zich Arthur niet. Alleen maar goede dingen over Nicholas.
Heb je de namen van de pleegkinderen?
Ze zei niet dat ze kinderen had, pleegkinderen of anderszins.
Zo lijkt het alsof ik een fout heb gemaakt.
Wat had ik moeten doen? Erheen rijden en aankloppen?
Tonopah is zes uur rijden.
Ik bel je nog terug, Jerry.
-Mr Blaylock? -Ja.
Ik zag u buiten wachten.
Ik ben Harry Bosch, rechercheur bij de LAPD.
Kan ik u en uw vrouw spreken over een zaak waar ik aan werk?
Volgens mij is mijn vrouw nog niet uit bed.
-Hoe lang staat u daar al? -Sinds een uur of vier.
Ik zet wel wat koffie.
-Zolang die warm is. -Kom binnen.
Zwart?
-Elke agent die ik ken, drinkt hem zwart. -Zwart is prima.
-Kent u veel agenten? -Wel toen ik in LA woonde.
Ik werkte 30 jaar bij de brandweer, rond mijn pensioen was ik commandant.
-Bij welke afdeling? -Hollywood.
-Moordzaken. -U meent het.
Ik werkte zes jaar bij station 27, recht tegenover jullie.
-Het is een kleine wereld. -Zeg dat wel.
-Ga zitten. Ik haal Audrey even. -Bedankt.
Ze komt er zo aan.
Waar gaat dit eigenlijk over?
Ik ben bezig met een onderzoek in uw oude buurt, Wonderland.
We praten met mensen die er in 1994 gewoond hebben.
Wij woonden er toen,
maar ik herinner me geen moordgevallen in die buurt.
-Een rechercheur heeft ons al gebeld. -Echt waar? Wanneer?
Voor Kerstmis. Jij was aan het wandelen.
Dat wist ik niet.
-Niet nodig, dacht ik. -Mijn partner belde. Ik kom verder praten.
Ik geloof u niet.
Pardon?
U rijdt niet de hele nacht om 's morgens aan te kloppen
omdat u verder wilt praten.
U wilt een van onze kinderen van iets beschuldigen.
Mrs Blaylock, ik verzeker u
dat dat niet mijn bedoeling is.
Nou, ik geloof u nog steeds niet. Ik weet wat hij wil.
Audrey, alsjeblieft. Laat de man zijn vragen stellen.
Ik begrijp dat jullie in Wonderland
een aantal pleegkinderen hadden.
Dat klopt. We hadden in totaal...
-Hoeveel? 36? -38.
38 kinderen door de jaren heen, soms wel zes tegelijk.
Wat goed van u.
Vorige maand werden er op de heuvel boven Wonderland botten van een jongen gevonden.
Hij was vermoord en werd daar twintig jaar geleden begraven.
Hij heet Arthur Delacroix.
Zegt die naam jullie iets?
Nee. Audrey?
Nee, dat zei ik al tegen de rechercheur die belde.
Dat we niks weten over deze dode jongen.
Ik vroeg me alleen af of hij
bevriend was met een van jullie kinderen.
Dit bedoel ik nou.
U bent alleen op zoek naar iets wat bij uw wensen past.
Deze kinderen hebben 'n moeilijke achtergrond.
Het waren niet allemaal engeltjes.
Nu kiest u er één uit om te beschuldigen van moord.
Ik wil jullie vragen naar deze foto te kijken.
Hij werd genomen in jullie garage in Wonderland Avenue.
Ik heb die foto genomen. Ik gaf de kinderen kopieën.
Herkent u iemand?
Dat is Johnny
en dit zijn z'n vrienden van zijn oude buurt.
-"Johnny"? -Johnny Stokes.
Hij woonde een paar jaar bij ons.
Dat is zijn foto aan de muur.
En u zegt dat die kinderen op de foto
zijn oude vrienden waren?
We moedigden Johnny aan om met hen in contact te blijven.
We hadden een leeg zwembad in de achtertuin. Te veel onderhoud.
Ze gebruikten het om te skaten.
Herinnert u zich deze jongen?
Ja, zijn gezicht. Ik ken zijn echte naam niet.
-Ze noemden hem "Goof", "Goofy". -Weet u waarom?
Hij zette zijn verkeerde voet voorwaarts op het skateboard.
De kinderen noemden dat "Goofy".
-Die jongen was Arthur Delacroix. -De vermoorde jongen?
Jeetje. Het spijt me.
Herkent u dit?
Audrey, lijkt dat niet op het skateboard van Johnny?
-Misschien. -Enig idee hoe hij eraan kwam?
Het is al zo lang geleden.
Hij won het in een wedstrijd. Hij was er erg trots op.
Het bleef achter toen hij naar Sylmar ging.
Wat gebeurde ermee?
Toen we verhuisden,
verkochten we de kinderspullen aan een buur verderop.
Herinnert u zich de naam van de buur?
Nick... Nick Trent.
Hij werkte in de filmindustrie. Rekwisieten en zo.
Het was Stokes. We hadden hem en ik liet hem lopen.
Waar zit je? Waar heb je het over?
-Ik rij net Tonopah uit. -Tonopah?
Johnny Stokes was een pleegkind van de Blaylocks.
-Dat meen je niet. -Stokes woonde bij de Blaylocks in 1994.
Arthur bezocht hem daar. Hij kende hem van zijn oude buurt.
Zeg je dat Stokes Arthur vermoordde?
-Geen twijfel mogelijk. -Waarom, Harry? Waarvoor?
Het waren nog maar kinderen.
Het skateboard. Arthur had het, Stokes wou het.
Jezus.
Hoe kwam 't bij Trent terecht?
De Blaylocks verkochten de spullen aan Trent toen ze verhuisden.
Ik licht de media in.
Dit zal niet goed overkomen bij de achterban.
Nee, het is mijn schuld.
Ik los het wel op.
Bosch.
Waits belt op zijn mobiel in een steegje in Hollywood.
Zet de omgeving af, vijf blokken in elke richting.
Ik wil luchtsteun. Ik ben op vijf minuten afstand.
6-William-21 hier.
6-Adam-37, code 6 bij Hollywood en Gower.
Verzoek om een ambulance
voor een vrouw, ongeveer 30 jaar, bewusteloos en ze ademt niet meer.
Een vrouw. Wat?
Dit is 6-William-21. Bevestig dat het een vrouw is.
Ja. Een vrouw, ongeveer 30 jaar.
-Wat is er? -187, Harry.
-Een vrouw. -Een vrouw?
Waarom verdenken we Waits?
Het team pikt nog steeds z'n mobiel op.
Dit is een puinhoop.
-Het lijkt in scène gezet. -Hoezo?
Het gebied rond de container is schoongemaakt en kijk daar eens.
Van het slachtoffer?
Zij draagt die van haar nog. Dit is een extra paar.
-Zijn telefoon gevonden? -Nog niet.
-En haar telefoon? -Geen spoor van te bekennen.
-Identiteit? -Monica Reynolds.
Een van de agenten herkende haar als een prostituee.
-Jezus. -Wat is er? Gaat het wel?
-Geef me even. -Wat is het probleem?
Dit is voor mij bedoeld.
Dit heeft hij voor mij gedaan.
Wat?
Hij deed dit om me te raken. Kijk maar eens.
-Dit is mijn moeder ook overkomen. -Jezus. Harry.
Ik heb het dossier gezien.
Waits doodde de vrouw op dezelfde manier als m'n moeder,
liet 't er exact zo uitzien.
-Hoe kon hij dit weten? -Nate Tyler.
De moord stond in alle kranten. "Hoertje vermoord in Hollywood."
Tylers stukje leidde Waits naar alle oude artikelen.
Arme vrouw.
Ga naar huis, Harry.
Ik regel dit wel.
-Denk je dat hij ons in de gaten houdt? -Wie? Waits?
-Zal ik opnemen? -Ik doe het wel.
Heb je mijn bericht ontvangen?
Denk je dat je slim bent?
Begraaf haar, rechercheur. Ze was een hoer, net als je moeder.
Niet zoals die van mij.
Mijn moeder was een heilige.
Dat is iets wat we niet gemeen hebben.
Geniet ervan zolang je kunt, Waits. We komen dichterbij.
Dat weet ik. Ik kan je ruiken.
Je klinkt vermoeid, rechercheur.
Ik in ieder geval wel. Deze laatste verweerde zich fel.
Je hoort nog van me.
Hij is in de buurt.
Kan ik u helpen?
Rechercheur Bosch, Moordzaken Hollywood. Ik zoek een dossier.
-Wie werkt eraan? -De zaak loopt niet.
Misschien dat die oude zaak alsnog opgelost kan worden.
Ik zou hier nu niet zijn als het niet belangrijk was.
Hebt u een naam of een zaaknummer?
Marjorie Lowe, 1979.
Als ik terug ben, slaap je al.
Slaap lekker, Harry.
-Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Tot morgenvroeg.
Geen levensbedreigende verwondingen gevonden
Vrouw dood aangetroffen in container gevonden