-Pierce. -Ano meron?
-Bantayan mo ito. -Sige.
-Tumahimik ka lang. -Okey.
Wala makikipag-usap sa kanya. Walang papasok.
-Roger. -Lintik.
-Kasamahan niya 'yan. 'Wag mo ko iwan. -Tahimik.
Ano ba?
Ano?
Gusto mo ng pahirapan?
Pwede kita kasuhan ng pag-atake sa pulis.
Isang taon kang makukulong.
-Pasensya na. Mali iyon. -Ba't ka tumakbo?
Kasi lahat sila tumakbo.
Nagulat lang ako. Ganun ang ginawa ko. Tumakbo.
-Gusto lang namin makipag-usap. -Talaga?
Sana nalaman ko agad.
Bali ang tadyang ko, p're.
Gusto ako patayin ng itim na pulis.
Bakit hindi? Bagsak 'yong partner niya.
'Di ako ang may gawa, p're. Pangako, 'di ko siya binaril.
Nandoon ako. Alam ko ang nangyari.
Kung ganoon, alam mong 'di ako ang bumaril.
Kaya ako na lang ang kaibigan mo.
Ano'ng kailangan mo?
Ano ang tungkol kay Arthur Delacroix?
Sino?
Mga kasama mong mag-skateboard noong araw.
Ikaw 'to. At mga tropa mo, tama?
Pare, lagi akong sabog noong araw.
Hindi ko nga maalala mga pangalan nila.
-Alin dito ang bata mo? -May itatanong ako.
Saan kinunan ang litrato na 'to?
Pucha, 'di ko na maalala.
Nagagawi kayo sa Laurel Canyon?
Hindi, mga batang Miracle Mile, Wilshire kami.
May kumuha nito,
at alam ng tatay ni Arthur Delacroix ang pangalan mo.
Iniidolo ka raw ni Arthur.
-Saan siya nakatira? -Sa may Carthay Circle.
Iyon, tagaroon din ako.
Sa Carthay Square. Kaya kilala ako ng tatay niya.
Laging gala. Alam mo ibig kong sabihin?
Itong batang ito, taga-Carthay din siya.
Sigurado ako. Siya ba?
-Alam mo ang nangyari sa kanya? -Hindi.
Nawalan na 'ko ng balita sa kanila
nang makulong ako sa Sylmar ng isang taon.
-Talaga, kailan 'yon? -'95.
Paglabas ko, wala na mga tropa ko.
-Nandito FID para sa'yo. -'Wag mo akong iwan.
Pagdating ko sa garahe, sinundan ko 'yong mga boses.
-Ano'ng sinasabi nila? -Maingay, eh.
Mga echo. 'Di ko maintindihan.
Tigil. 'Wag kikilos. Talikod. Kamay sa dingding.
At noong malapit ka na?
-Sobrang bilis ng pangyayari. -Eh, nang pumutok 'yong baril?
Sabi ko nga, medyo 'di ko maalala.
Bigyan n'yo ako ng oras para maalala.
Sige. Baka maalala mo.
Nakausap n'yo na si Brasher?
Si RHD muna.
Kausapin namin pagkatapos nila.
-Kakasuhan mo si Stokes? -'Di ko pa alam.
'Di na kailangan.
Narinig ko sa RHD, kakasuhan nila.
-Para sa? -Una, tangkang pagpatay.
-'Di totoo. -Pagkakaroon ng baril.
-Malinis siya. -Inagaw niya kay Brasher.
Iyon ba sabi niya?
Iyon ang narinig ko.
Hoy, marunong ka ba magbasa.
Uy, Harry.
Kumusta ka, Big Dog?
Mabuti. Inalis na 'yong tubo kaya nagsasalita na 'ko.
-Lintik, pwede ba nilang ibalik? -Gago ka.
Pasensya na at nangyari ito, Harry.
Iniwas ko na tsapa ko pero nakuha pa rin ng gago.
Pwede mangyari kahit kanino.
Mahuhuli siya at mababalik tsapa mo.
Pag nahuli n'yo, gamitin mo baril ko. Alam mo na.
Maligayang Pasko, pare.
Fleas Navi-dog, Harry.
Fleas Navi-dog.
Magaling ka na.
-Hi. -Kumusta ka?
-Kumusta? -Heto, lutang.
-Ano binigay sa'yo? -Isang bagay...
na masarap.
Ano'ng masakit sa'yo?
Bali ang tadyang, at malaking pasa.
Papauwiin ka na ba?
Nauntog ko ulo ko sa semento,
kaya dito lang daw muna ako sakaling may concussion.
May bisita ka na?
Si Irving dumaan saglit kasama si Kapitan Pounds.
Ang tatay ko, darating bukas.
Galit na galit siya. Gusto niya nang umalis ako...
-Ano'ng sabi mo? -Syempre hindi.
Kung kelan ako magkaka-medal?
Eh 'yong Robbery Homicide?
Oo, pumunta sila, babalik daw pag nandito na rep ko.
Isipin mo kung ano sasabihin mo
bago nila ito irekord.
Oo. Sasabihin ko lang ulit 'yong sinabi ko.
Na?
Inagaw niya 'yong baril ko.
Pumutok. Buti naka-vest ako.
Ma?
Ma, ano'ng nangyari?
-David. -Ma, okey ka lang?
Pasensya na. Pasensya na. Pupunta lang ako sa banyo.
Okey lang. Nasaktan ka ba?
-'Di ko alam. -Okey, 'lika. Tulungan kita.
-Nakakahiya. -Okey lang. Ano ka ba?
'Ayan. Sige, kapit ka.
Ano'ng gagawin ko kung wala ka?
Okey, dito.
Gusto kong sabihin sa mga taga-Los Angeles
na ang pagsasanib-pwersa
ng aking opisina at ng LAPD
ay makatutulong para makatulog kayo nang mahimbing.
Hepe?
Ang paghuli kay Raynard Waits ang aming prayoridad,
at ginagawa namin ang lahat
para malutas ito sa lalong madaling panahon.
-Pero, tayong taga-LA... -Maayos, Hepe.
Naka-live pa sa mga palabas.
Naipahayag natin ang mensahe.
Wala nang turuan, wala nang sisihan.
Lahat tayo magtutulungan.
Oo, sir. Malinaw at malakas.
Dapat na lang natin mahuli ang gagong iyon
bago niya tayo pabagsakin.
Ang isang araw na mahuhuli ako sa trabaho.
-Nakakaistorbo ako? -Sa totoo lang...
Nagbabalot kami ng regalo.
Pasko na bukas.
Talaga?
-Hi, Harry. -Uy, Lis.
-Meron ako? -Oo, 'yong fruitcake.
'Yong bigay ko noong nakaraan?
Gusto mo ng kape?
Ano'ng meron at 'di ka makapaghintay makapunta ako sa opisina?
Nagpahayag na si Brasher sa RHD.
Inagaw daw ni Stokes baril.
-'Yon ba nangyari? -'Di 'yon ang nakita ko.
-Harry, 'wag mo sabihin sa'kin. -Nasa pader kamay ni Stokes.
-Pucha. -'Di ko masisigurado.
'Di malinaw sa'kin,
Poposasan niya pero pumutok ang baril.
-'Di maganda 'yon. -Pangatlo na niyang unsatisfactory.
'Takte. Kaya sinisisi niya kay Stokes.
Para 'di siya mawalan ng trabaho.
Pero kung sabihin mo totoo,
'di sa hinihingi ko sa'yo.
Anuman sagot niya, tapos siya kung mali sinabi niya.
Makukumbinsi mo siyang gawin ang tama?
Subukan ko. Eh, si Stokes? Pakawalan ko siya.
Hintay ka hanggang bukas.
Mas kaunti sa kasamahan ni Brasher ang makakakita.
At para may oras ka kumbinsihin si Brasher.
At, maganda iyon ngayong pasko.
Tumpak.
-Kasama cable syempre. -Magaling.
Magaling.
Gusto niya mga palabas niya.
May live entertainment kami tuwing may okasyon,
at may mga misa para sa kahit sino tuwing Linggo.
Maganda iyon.
Magkano lahat iyon?
Depende sa plano, kung may mga dagdag, uri ng kwarto.
'Yong basic? Magkano 'yong basic?
Malaking bahagi ang sagot ng Medicare.
-Magaling. -Dalhin mo lang nanay mo, G. Martinez.
Tingnan ang lugar. Makita kami.
David?
-G. Martinez? -David.
G. Martinez, nandiyan ka pa?
-Pwede patayin 'to? -...si Raynard Waits.
Ang pamilya ni Luis Escobar...
Pinakikinggan ko iyan.
-Nagbabasa ka. -Sinusubukan ko.
Kailan mo kukunin ang salamin ko, David?
Ma, special order 'yon, may reseta.
Sabi nila, pagkatapos ng pasko.
Okey.
-Ano'ng binabasa mo? -Nag-aaral ako ng Pranses.
Ayos 'yan.
'Wag ka magmagaling.
'Di ko alam ba't wala kang interes dito.
Mahusay ka na sana rito.
'Di ba alam mo na 'to kahit tulog?
Pero 'di ako nagsasawa.
Ma, pagkatapos nga ng Pasko.
Naaalala mo pa.
-Uy. -Uy.
Kumusta pakiramdam mo?
Masakit pa rin.
Kape? Kakagawa ko lang.
Hindi, salamat. Kakatapos lang.
Maganda rito.
Oo.
Naisip mo magtrabaho sa Pasipiko?
Madali ang biyahe.
Pero hindi, mas gusto ko ang gulo sa Hollyweird.
Oo.
May kilala kong P-2, Williams, gusto sa Hollywood.
Alam mo na, mga eksena.
Isang araw, may pinahinto siyang Corvette.
Tumakbo. Hinabol nila.
'Yon ang sinasabi ko.
Hinabol ni Williams at ng tatlong dibisyon
hanggang dito sa Venice.
Nang patapos na, gigil na siya. Galit na galit.
Handa na siyang manakit.
Binato niya sa kotse, sinubukan niyang posasan.
Bang!
Pumutok 'yong unahang gulong ng Vette. Nagulat sila parehas.
Maganda.
Ang kaso, si Williams, sobrang gigil,
akala niya posas nakuha niya, di 'yong baril.
Pumunta ka rito para sabihin 'yan?
Para sabihing nangyayari ang aksidente,
at ayokong masaktan ka sa maling pahayag.
Paanong "mali"? Nandoon ka.
Tutulungan mo ako, 'di ba, Harry?
-Tama? -Letse naman, Julia.
'Di iyon ang nangyari.
'Di niya kinuha baril mo. Nasa pader mga kamay niya.
'Yon ang nakita ko. 'Yon ang sasabihin ko.
-Mas pipiliin mo siya kaysa sa'kin? -'Di iyon tungkol dito.
Basura si Stokes. Kung 'di siya makukulong dito,
makukulong siya dahil sa ibang bagay,
at makakasakit ng iba.
Gago ka, Harry. Napaka-ipokrito mo.
Narinig ko si Officer Brasher, sumisigaw sa suspek.
Ano sinisigaw niya?
''Tigil," 'Wag gagalaw." Mga ganoon.
Tumakbo ako pababa, nakita sila sa ibabang lebel.
Ano nakita mo?
Tigil! 'Wag ka gagalaw.
Talikod. Kamay sa pader. Talikod!
Tumalikod ang suspek, ang kamay niya nasa pader.
-Nasa likod si Officer Brasher. -Tapos?
Papunta ako sa kanila nang marinig ko 'yong putok ng baril.
Nakita mong kinuha niya baril niya?
Hindi. Sa posisyon ko,
masasabi ko lang base sa kilos niya.
Nang narinig mo 'yong putok ng baril,
nasa pader ang kamay ng suspek?
Oo.
Dalawang kamay?
Dalawang kamay, nasa pader.
SERIAL KILLER PINAGHAHANAP
Uy, p're, ano iniinom mo?
Gusto mo?
LAPD. Pucha.
Pasensya na pero huhulihin kita.
Pag-inom sa publikong lugar.
Sir naman. Seryoso?
Seryoso. Patingin ng ID mo.
Isang kanto na lang ako sa bahay ko.
Kung itapon ko na lang?
Huli na.
Heto, maupo ka habang tinitiketan kita.
Sarado mo pinto.
Malas naman. Ba't wala ka sa kotse ng pulis?
Kasi naka-undercover operation ako. Akin na ID mo.
Bakit may undercover operation ang LAPD...
Pucha! Anong ginagawa mo?
Putang ina!
Gago ka, 'tang ina!
-Nandiyan lahat? -Oo.
Pirma ka rito.
Okey.
-Ito na naman? -Pangalan nila?
Lintik.
May utang ka sa'kin.
Tingnan mo ulit o ibabalik kita sa kulungan.
Kevin... Grandersen? Andersen, siguro?
Si Tom Parker ito. Tom Parker, panigurado.
Maligayang Pasko, Stokes. 'Ayan na regalo.
Bahala ka.
Saan ka pupunta? 'Wag sa unahan, para sa proteksyon mo.
Ang ganda, 'di ba? Ganda ng boses nila. 'Di ba?
Oo, Ma. Napakaganda.
Oo, magagandang boses. Parang mga anghel.
Ramdam na ramdam ko ang Pasko. Gusto ko ang Pasko. Ikaw ba?
Oo, gusto ko.
Ano'ng 'di ko napanood?
Bumagsak ang Bedford Falls dahil wala si George Bailey.
Kumuha ka pa ng pie. Sayang kung itatapon lang.
'Di na, Busog na 'ko.
Gusto mo tapusin 'yong pelikula?
Alam ko na nangyari.
Lalabas ako, Ma, makikipagkita sa ilang kaibigan.
Kaya mo hanggang bumalik ako?
Ayos lang ako. Kunin mo na 'yang pie.
Ma.
Sige na. Pakibati ang mga kaibigan mo ng Maligayang Pasko.
Sige.
At 'wag ka magpagabi.
Oo. Isasara ko 'yong pinto sa likod.
Maligayang Pasko.
Sige, Ma. Maligayang Pasko.
Alam ko na dito kita mahahanap, Detektib. May balita?
Balik ulit sa simula. Nagsusuri ng ibang pangalan.
Bakit nandito ka ngayong Pasko?
May dinukot si Waits kanina.
Narinig ko nga. May nahanap kayo?
Wala pa.
Pinalaya mo si John Stokes.
Napagpasyahan ko na 'di kailangan ng warrant sa kaso.
Sangkot siya sa pagbaril sa pulis.
-Ginawan ko ng pabor ang LAPD. -Paano?
'Di ko nilagay sa sitwasyon na
ang DA ay maghuhusga sa magkaibang testimonya
ng dalawang pulis.
Tungkol sa kwento ni Officer Brasher at sa'yo?
Alam kong ayaw namin ng magkaibang kwento sa media.
Sumasang-ayon ako.
Binibigay ko sa'yo ang kaso ni Waits, hiwalay sa task force.
Magulo ang lungsod ko,
at wala pa nagagawa ang task force.
Bigyan mo ako ng resulta, Detektib, gawin mo ang dapat mong gawin.
Sa'kin ka magre-report. Sa numero ko, 24-7.
Paano si Pounds?
Ako na bahala kay Pounds.
At si Arthur Delacroix?
Ituloy mo pa rin.
Konektado ang dalawang kaso
hanggang mapatunayan mong 'di si Waits ang pumatay.
Ano pa po?
Wala na, salamat.
Maligayang Pasko.
Maligayang Pasko rin.
Bosch.
Hi, ako ito. Nasaan ka?
Papunta sa Christmas party ng mga homicide detektib.
Oo nga naman.
Maligayang Pasko nga pala.
Tama.
May balak ka bang tawagan ang anak mo
para bumati ng Maligayang Pasko.
Pagkatapos ng hapunan.
Ayoko makaabala sa ginagawa ninyo...
Tatay mo ito.
Maligayang Pasko, Harry.
Maligayang Pasko. Musta?
Okey lang. Kailan ka babalik?
'Pag natapos ko agad ito. Pasensya. Alam ko nangako ako.
Ang dami lang talagang inaasikaso sa mga kaso ngayon.
Ayos lang.
Makinig ka. Naisip ko lang
kung gusto mo bisitahin ako dito sa LA minsan.
Talaga? Astig iyon.
Oo, pwede tayong magpunta sa Academy,
doon sa shooting range.
Ayos.
Magpaalam ka muna sa nanay mo, ano sa tingin niya,
tingnan mo iskedyul mo sa iskul. Pwedeng sa bakasyon.
Maddie, may tawag lang ako sa trabaho.
Tawagan kita ulit, okey?
Okey.
Mahal kita.
Mahal din kita.
-Paalam. -Paalam.
Bosch.
Gusto ko lang sabihin na masaya ako ngayong bakasyon kasama pamilya ko,
at sana ganoon ka rin.
Magandang pagkakataon ngayon para sumuko ka, Waits.
Sa tingin mo?
Tingin ko, niloloko mo ako ngayong Pasko.
Gusto ko tapusin ito nang 'di ka pinapatay.
Alam natin pareho kung paano ito matatapos.
Ikaw at ako, Harry, mga aso sa parehas na kulungan.
Pumapatay ako ng tao. Pumapatay ka rin ng tao.
Pwedeng 'wag umabot sa ganoon. Pwede tayong magkita. Pili ka ng lugar.
Si Detektib Bosch ito, Hollywood Homicide.
Ping n'yo itong telepono.
Saglit, Detektib. Kailangan ko ng detalye para sa affidavit.
Wala nang oras para sa court order.
Para ito sa serial-murder na kaso ni Waits. Kailangang-kailangan na.
Pwede ka tumawag sa opisina ni Deputy Chief Irving.
-Bosch. -Detektib, nahanap na namin.
Gitna ng Fletcher Drive at Waterloo Street,
-Silver Lake District. -Salamat.
Natagpuan niya sa kalye, katabi ng bangketa.
Pakawalan n'yo. Wala siyang kinalaman.
Lahat ng butong ito ay nasa ilalim ng Paris. Sino'ng may ideya?
Ano tingin mo sa mga litrato? Mukhang kailan lang.
Hula ko, nagpunta siya sa ibang bansa.
Kiz, may balita sa pagsusuri sa passport?
Wala. Kung nagpunta siya sa France, gamit ay ibang pangalan.
Okey. Salamat.
Bosch.
Uy.
-Uy. -Kailan ka dumating?
Kaninang umaga. Galing kay Maddie. Merry Christmas.
Gusto ko pumunta.
Pero 'di ka nakapunta.
Pumunta ka para pagsabihan ako?
Nandito ko para maglaro ng cards.
Narinig ng taga Bel-Air na magaling ako.
Gusto niya ako pabagsakin.
Malas niya!
"Prednisone."
Hindi. Hindi... David?
David?
David!
-Ano, Ma? Ano iyon? -David!
-Wala na akong prednisone. -Ma!
Ano... Pasensya na pero ako ito.
Ano'ng gusto mong gawin ko?
Pwede mo ba ako bilhan, sige na?
Pakiusap.
Oo, sige. Sige.
Okey.
Nakapunta na ko sa Paris catacombs. May babala sa pinto,
"Tigil, Imperyo ito ng Kamatayan."
Nakuha ko sa apartment ni Waits.
Nakalagay mga litrato sa mga pahina.
'Yong pitong biktima, walang bangkay?
Tama.
Tinago niya siguro.
Gumagawa siya ng sarili niyang catacomb.
-Tumatawag pa rin siya? -Oo.
Kaibigan tingin niya sa'yo, kalaban, kapatid.
"Sa parehong kulungan."
Iyon ang sabi niya. "Aso sa parehong kulungan."
Mapanganib 'yang pagtawag niya sa'yo. Gamitin mo iyon.
Sinusubukan ko.
Sa ngayon, 'di ko siya mapagawa ng pagkakamali.
Nakipaglaro, nakipagtawagan, hindi pa rin siya nagkakamali.
Dapat may iskrip ka sa sunod niyong usap.
May profiler ka naman sa behavioral sciences 'di ba?
Meron ang task force. Ba't ko sila kailangan? Nandito ka.
Harry, sinabi ko na sa'yo. Cardplayer na ako.
At aalis na ako. Bubuksan mo ba 'yong regalo?
Pinagawa niya 'yan.
Napakaganda. Ang sweet niya.
Oo. Sige.
Bababa na tayo, Waits. Tandaan mo ang sinabi ko sa'yo.
Alam ko.
Lalagay mo ko sa trunk at 'di ko na masisilayan ang araw ulit.
Jerry, ano iyan?
-Ano? -Sa kompyuter mo.
Bidyo ni Waits sa field-trip.
Play mo ulit.
Bababa na tayo, Waits. Tandaan mo sinabi ko sa'yo.
Alam ko.
Lalagay mo ko sa trunk at 'di ko na masisilayan ang araw ulit.
-'Yong trunk. -Anong trunk?
Hingi ka ng warrant.
-Trunk? Ano meron? -'Di ko napansin 'yon.
"Trunk" ang kwartong parusahan sa bata.
Hula ko nanggaling dito si Waits.
Ito ang koneksyon na sinasabi niya.
Bagay na pinagkaparehas namin, McClaren Youth Hall.
Sa lisensiya, 43 siya.
Sabihin nating malapit lang siya sa ganoong edad.
Kunin natin ang mga pangalan,
1970 hanggang 1990 para sigurado.
Nandoon siya. Nandoon din ako.
Gusto mo ng file ng bawat bata dito
sa mahigit 20 taon?
Isa lang hanap namin. 'Pag nahanap na, ibabalik din.
-May trak ba kayo? -Ano?
Ang '70s at '80s ay 'di pa digital.
Nakapapel ang kopya namin, libo-libo.
Dose-dosenang kahon iyon.
Gawin mo ang dapat.
Deputy Chief Irving.
Sabi mo tawagan ka 'pag may kailangan.
Anong kailangan mo, Detektib?
Van, siguro trak. Mga taong magbubuhat, ASAP.
I-text mo 'yong lugar.
Bawat bata ay nakalista sa taon ng pagdating nila.
Sa 20 taon, mga 8,000 files iyon.
May 300 kama. Labas-pasok ang mga bata kadalasan.
'Di lahat, 'yong iba ay nagtagal ng taon.
Mga puting bata lang. Para mapabilis tayo.
Tawagin task force, tapusin nila buong araw,
o hanggang dalawa.
'Di na namin ginagamit ang kwartong iyan.
Nakalipas na ang marahas na pamamalakad, Detektib.
Bakit may kutson pa? Baka sakali?
Magpapasalamat ako, Detektib,
kung susuriin mo lang ang bodega.
Para sabihin ko sa'yo. Dito ako nanggaling.
Dito ako lumaki,
at kung ako lang, susunugin ko ang lugar na ito.
Pesteng bata ka!
Nasaan ang kahon ng '78?
Willeford, nasaan ang '78?
Nandito.
'83.
Sherlock Holmes ka ba? 53 kahon dala namin,
isa lang kinuha mo, file ni Waits?
'Di niya file ito.
David, nasaan ka?
Nandito ako, Ma.
Saan ka nagpunta?
Nandito lang ako, binabantayan ka matulog.
Ginising mo dapat ako. Gigising ako buong magdamag.
Nagpunta ka sa botika?
Oo, pumunta ako pero 'di ako kumuha ng prednisone.
Bakit hindi? Naubusan sila?
Kailangan ko ang gamot ko.
Hindi. May bibigay ako sa'yo mas maganda. 'Di hamak na mas maganda, tingin ko.
Ano? Ang reseta ng doktor ay prednisone.
Ma, sana 'di kita nabigo sa kahit anong paraan.
Hindi, syempre. Ano sinasabi mo?
Ginagawa ko ang lahat para alagaan ka.
Alam mo iyon, tama?
Oo naman. Mabuti kang anak.
Mula nang dumating ka sa buhay namin.
'Di ko alam kung paano na ako kung 'di dahil sa pag-aalaga mo sa'kin.
May problema ba?
Ikaw lang ang nagmamalasakit sa akin.
Buong buhay ko.
Sinagip mo ako.
Mahal kita, Ma.
Mahal din kita, anak.
Halikan mo ako.
'Wag David.
Ayoko ng ganito kababa. Taas mo ulit ako.
'Wag mo ilagay yan sa'kin.
'Wag, David.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Miles Zafe
Mapanlikhang Superbisor le ay ginawa ni Miles Zafe