FILMY DLA DOROSŁYCH ŁÓŻKO WODNE
Obława na Raynarda Waitsa obejmie większy obszar.
Waits, który zastrzelił zastępcę prokuratora okręgowego Luisa Escobara
i ranił policyjnego detektywa,
jest podejrzany o zastrzelenie Armando Uribe,
którego zwłoki znaleziono...
Chcę wiedzieć, jaki mam wybór.
Czemu mnie pytasz?
Bo jesteśmy do siebie podobni.
Masz dwie opcje, dupku.
Możesz czekać, aż cię złapiemy,
a potem gnić przez kolejnych 20 lat w ciasnej celi,
czekając na zastrzyk.
Chyba nie mam ochoty.
Możesz też wziąć broń, którą zwinąłeś mojemu koledze
i palnąć sobie w łeb.
Na twoim miejscu wybrałbym tę opcję.
No tak.
Ale nie jesteś na moim miejscu.
Jest trzecia możliwość.
Słucham.
Gdy cię znajdziemy, możesz sięgnąć po broń.
Każemy ci unieść ręce.
Zawahasz się na ułamek sekundy. Każemy ci się nie ruszać.
Jeśli choćby kichniesz...
Zabijecie mnie.
Właśnie tak.
Opcja trzecia: załatwiamy cię na cacy.
Kapitan Pounds jest w drodze.
Lepiej, żeby cię tu nie widział. Pracujesz nad śledztwem w sprawie kości, nie?
Tym się zajmowałem, gdy zadzwonił Waits.
Byłem w przyczepie Sama Delacroix.
Znalazłem to.
Jezu. Wolałabym tego nie widzieć.
Kim jest ta dziewczyna? Jakiś pomysł?
To jego córka.
WYDZIAŁ POLICJI W LOS ANGELES POSTERUNEK HOLLYWOOD 1353
Nakarmił pan mojego kota?
Nakarmiłem.
Co?
Mówił pan, że zaniósł ciało syna do kanionu i zakopał.
Tak było.
Mój partner był tam z kukłą rozmiarów pańskiego syna,
to samo wzgórze, biały dzień.
Nie dał rady.
A był trzeźwy.
Nie zabił pan Arthura.
Jest pan odpowiedzialny za jego śmierć, ale zrobił to ktoś inny.
No co?
Walił pan sobie przy tym konia przez lata.
Nie może pan na to spojrzeć?
Młoda kobieta zakochuje się w przystojnym aktorze. Biorą ślub.
Słabo mu idzie. Zaczyna pić, bije żonę.
W końcu ona nie może tego znieść. Ucieka.
Zostawia go z dwojgiem dzieci.
Facet chleje na umór, użala się na sobą. Pociesza się córką.
Ona ma 11,12 lat.
Zaczyna ją molestować.
Teraz mówi się przemoc seksualna.
A ja to nazwę po imieniu. To gwałt.
Dziewczyna jest załamana.
Obwinia swojego młodszego brata. Codziennie go bije.
Mały trafia nawet do szpitala z pękniętą czaszką.
Tatuś tuszuje sprawę.
Pewnego dnia chłopczyk znika.
Tatuś obawia się, że tym razem posunęła się za daleko.
Dlatego nie zgłosił pan zaginięcia.
Chronił pan córkę,
którą gwałcił pan, odkąd zostawiła pana żona.
Dwadzieścia lat później pies znajduje kości pańskiego syna.
Przyznaje się pan do morderstwa.
Tak to mniej więcej było. Prawda?
Tak.
Tak było.
Słuchaj pan,
odpowiadam za to.
To ja ściągnąłem na rodzinę całe to zło.
Nie może pan sobie ulżyć, przyznając się do zbrodni, której nie popełnił.
Czy ona...
Czy ona to zrobiła?
Możliwą przyczynę mam w dupie.
Panno Delacroix? Musimy porozmawiać.
Frank, przepraszam.
Dajcie mi parę minut. Zaraz was zawołam. Napijcie się kawy.
Dalej, Frank.
Pani ojciec nie jest już oskarżony o morderstwo.
Nie rozumiem. Podobno się przyznał.
-Zmienił zeznanie. -Nie zabił Arthura.
Uważa, że pani to zrobiła.
Chciał wziąć winę na siebie, bo panią krzywdził.
Krzywdził...
Mówiłam panu, ojciec mnie nie bił.
Znalazłem to, czego pani szukała zeszłej nocy.
Co jeszcze pani ukrywa?
Chciałam, żeby odszedł.
Arthur.
Obwiniałam go o wszystko.
O odejście matki. O to, co robił mi ojciec.
Dlatego go pani biła?
Nienawidziłam siebie za to,
ale nie mogłam przestać...
Kiedy wróciłam do domu tamtego dnia, Arthur się pakował.
Wiedziałam, że chce uciec.
Poszłam do swojego pokoju, zamknęłam drzwi i siedziałam tam,
dopóki nie trzasnęły drzwi.
Dopóki nie wyszedł.
Poczułam ulgę.
Chciałam, żeby odszedł.
Gdybym go wtedy powstrzymała,
nadal by żył.
Co panowie z tym zrobią?
To dowód w sprawie.
Zatrzymamy je.
Co się z nim stanie?
Jeśli pani chce, prokurator postawi zarzuty.
Aresztujemy go.
Nie mogę tego zrobić.
Powinna pani. Nie jest za późno.
Panno Delacroix, on powinien siedzieć.
No i co? Postawiliśmy na niewłaściwego konia.
Nikt nie zaniósł ciała na wzgórze.
Morderca musiał dopaść Arthura na miejscu.
Trent mówił, że dzieci z osiedla się tam bawiły.
Gdy Arthur uciekł, poszedł właśnie tam.
Gdybyśmy mieli jego kumpli od deskorolki.
Ojciec wymienił kilka imion. Jimmy? Johnny?
Johnny Stokes.
Stokes.
Zajmę się tym.
Ruben Gutierrez, Latynos, 22 lata, martwy od 4 do 8 h
Dowody - Kaptur - Paralizator
Próbki DNA potencjalnych ofiar
Lou Escobar
Jezu. Harry, co ty tu robisz?
Podejdź tu. Spójrz na to.
Sprawa Waitsa.
Ofiary, zgłoszenia, możliwe wcześniejsze przestępstwa.
Waits jest wszędzie, ale nie tam, gdzie go aresztowano.
Sam środek miasta, Echo Park.
Genialne, Bosch.
Nawet kapitan umie czytać mapy.
Myślałam, że jesteś w drodze do Las Vegas.
Byłem, ale mam za dużo na głowie.
Dobra. Weź kilka dni wolnego.
Odpocznij od pracy. To rozkaz.
A jeśli zadzwoni Waits?
To dzwonisz. A ja wysyłam ekipę.
Przestań się tu pałętać. Zjeżdżaj.
Problem w tym, że Eleanor i jej nowy mąż
mają inne plany na Święta.
A ty będziesz przeszkadzał?
Tak sobie pomyślałem.
Maddie wróciła trzy miesiące temu, jest o rzut kamieniem.
Jedź na Boże Narodzenie do córki. Nie tchórz.
Zawsze czekasz do ostatniej chwili?
Zakupy świąteczne z reguły robię po Świętach.
Dobrze.
Też ci nic nie kupię.
Co za ulga.
Maddie ma przekłute uszy?
Przekłute uszy?
No tak. Ile ma lat? 14?
Za miesiąc skończy 15.
Więc?
To chyba trochę za wcześnie.
To nie aborcja, tylko przekłucie uszu.
Nie wiem, czy ma przekłute.
To może wisiorek. Serce Pavé jest urocze. Motylek.
Wiesz co? Kiedyś lubiła jednorożce.
-Tak? -Tak.
Kiedy? Jak miała osiem lat?
Nie wiem, co lubi. Nie widziałem jej trzy lata.
Słuchaj, Harry,
cokolwiek jej kupisz, będzie zachwycona,
bo to będzie prezent od taty.
-Tak sądzisz? -Ja to wiem.
Też mam tatę.
Wiesz, co lubi moja siostrzenica? Bransoletki. Takie z kilkoma wisiorkami.
Dobra, wybierzmy kilka.
Tak?
Zaraz podejdę.
Proszę zapakować na prezent.
Oczywiście.
Przepraszam. Bosch.
Cześć, Harry. To ja.
Dzwonię nie w porę?
Gdzie jesteś, Waits?
Byłem na dziale hydraulicznym, ale już wychodzę.
Muszę iść gdzie indziej,
żeby kupić porządną łopatę.
Myślałem, że tutaj coś takiego dostanę.
Ale nie. Sama tandeta.
Czego chcesz?
Myślałem o naszej ostatniej rozmowie.
Chciałem ci powiedzieć, że mam inne opcje.
A jeśli masz wątpliwości, uściślę:
Nie kradnę łopat. Kradnę dusze.
Ty...
Co on tam ma?
Lampki na choinkę, baterie.
To wygląda jak pompa ściekowa.
Padało. Zalało mu piwnicę?
Naftalina.
Jezu.
Kurwa mać. To broń Crate'a.
Dzwoni do mnie.
Sukinkot.
Lampki, naftalina, pompa. Co to za zakupy?
Ile razy mam ci mówić?
Właśnie wychodzę.
Nie bierzesz udziału w śledztwie, Bosch.
Waits do mnie zadzwonił.
Znowu? Jesteście parą?
Co mówił?
Dokąd się wybierasz? Mów, co ci powiedział!
Nie biorę udziału w śledztwie. Złożę raport pani porucznik.
Jerry?
John Stokes, lat 34. Aresztowany za drobne kradzieże,
posiadanie marihuany i metamfetaminy, zakłócanie porządku, włamania itp.
Żadnych poważnych przestępstw. Obecnie na warunkowym.
Dwa lata starszy od Arthura. To może być on.
Jutro pojadę pogadać z jego kuratorem.
A może teraz?
Nie ma go już, Harry. Jest po godzinach pracy. Gdzie jesteś?
Gdzieś między Barstow a cywilizacją.
Życz Eleanor i Maddie wesołych Świąt.
Dobra. Zadzwoń, jak pogadasz z tym gliną od Stokesa, dobra?
-Witamy w Aria. -Dziękuję.
KOLEJNE ZBRODNIE NA POŁUDNIU
Mogę jakoś pomóc?
Szukam Eleanor Wish.
Dziesiąte piętro, apartament D.
Zapowiem pana. Nazwisko?
Harry Bosch.
Czemu nie uprzedziłeś, że wpadniesz?
To była spontaniczna decyzja.
Jezu. Pewne rzeczy się nie zmieniają.
Miło cię widzieć. Dobrze wyglądasz. Maddie się ucieszy.
Gdzie ona jest? Byłem w domu. Nikogo nie zastałem.
Jest u koleżanki.
Nie powinna być w szkole?
Są ferie, Harry. Będzie w domu o 22:30.
22:30? Nie za późno?
Mija pół minuty, a ty już oskarżasz mnie o bycie złą matką.
Wybacz. Nie o to chodziło.
Nie mogłem się doczekać spotkania z nią.
Wpadnij jutro. Pracujemy do późna, ale ona wcześnie wstaje.
Dobrze wyglądasz.
Dzięki. Ty też.
Eleanor, czekamy na ciebie.
Co za niespodzianka. Kopę lat.
Miło cię widzieć, Reggie.
-Eleanor. -Już idę.
Dobrze cię widzieć, staruszku. Wpadniesz do nas?
Wpadnę. Dzięki.
Wracam do stołu.
Dobra.
Dobrze cię widzieć.
Cześć, tu Julia. Zostaw wiadomość.
To ja. Właśnie o tobie myślę.
Mam nadzieję, że dobrze się bawisz u ojca.
Widzimy się za parę dni.
Mama pisała, że przyjdziesz.
Cześć, Maddie.
No dalej. Powiedz to.
Co?
Że bardzo urosłam.
Dobra.
Bardzo urosłaś.
Dlaczego starsi ludzie zawsze to mówią?
To dla ciebie.
-Wesołych Świąt. -Dzięki.
Położę pod choinką.
Mama i Reggie jeszcze śpią.
Ale wielka.
To nasza Dickensowska wioska.
Rodzinna tradycja. Co roku dostawiamy nowy domek.
Nie ma już tylko pociągu.
Co tam jest?
Śniadanie.
Macie kuchnię?
Chodź.
Wciąż lubisz banany?
Jest takie miejsce w Los Angeles, Du-par's. Mają świetne naleśniki.
Syrop od spodu. Mój sekret.
-Dobre? -Pyszne.
Co jest pyszne?
Cześć, Harry.
-Dzień dobry, Reggie. -Jak tam?
Dobrze, proszę pana. Dziękuję.
Harry zrobił moje ulubione naleśniki.
-Stracciatella? -Bananowe.
Bananowe. No jasne.
-Harry zrobił też kawę. -Cudnie.
Człowiek wielu talentów.
-Dzień dobry. -Dzień dobry.
Chcesz naleśnika?
Nie, dziękuję.
Muszę lecieć do CVS po krople do oczu.
Wczoraj przy stole ludzie palili jak kominy.
Jakieś plany na dziś?
-Spędzić czas z tobą. -Wyskoczymy gdzieś?
-Jasne. -Zaraz wracam.
Oglądałaś wiadomości z LA o tym seryjnym mordercy, Waitsie?
-Tak. -Sprawdziliśmy to.
Brak informacji sprzed 1994 roku.
Ciągle nie wiemy, kto to naprawdę jest.
Dlatego wpadłeś? Żeby truć mi o Waitsie?
Przyjechałem do Maddie. I do ciebie.
Ściemniasz.
A skoro i tak tu jestem...
Już tego nie robię. Nie jestem profilerem.
Przecież grasz w karty.
Pomyślałem, że cię to zainteresuje.
-Nie interesuje. -Dobra.
Przywiozłeś książki o morderstwach?
-Zrobiłem kopie niektórych stron. -Kopie?
Ty się zajmujesz tą sprawą?
Odsunęli cię, prawda?
Waits wciąż do mnie dzwoni, sam mnie w to wciąga.
Przygotowałem wersję podróżną. Jest w wozie.
Połóż ją pod choinką.
Dobra.
Trzymaj palec obok osłony spustu,
dopóki nie wycelujesz.
Skrzyżuj kciuki.
Dobrze. Lepiej nad nim zapanujesz.
Dobra, teraz środek ciężkości.
Musisz patrzeć tutaj.
Użyj opuszka, nie zgięcia palca, dobra?
Dobra.
Możesz już strzelić.
Cholera.
Nieźle.
Nie trafiłam go.
To nic.
Dobrze.
Teraz wystrzel kilka razy, okej?
Ale pomiędzy strzałami trzymaj palec na spuście.
Okej.
Dobra, wal.
Świetnie.
-Masz talent. -Naprawdę?
Masz pojęcie, jak trudno to zrobić?
Super zabawa.
Dobra, teraz zombie.
Co zrobił?
Chcę z nim pogadać.
Stara sprawa.
John Edward Stokes.
Przychodzi regularnie.
Jest czysty, pracuje od ponad roku w tym samym miejscu.
Szkoda, że nie wszyscy tacy są. Miałbym tu sielankę.
Aktualny adres?
Mieszkał z dziewczyną.
Zerwali ze sobą, więc sypia teraz u kumpli,
szuka mieszkania.
Dam panu adres miejsca pracy.
Chciałam zostać weterynarzem, ale chyba jednak wolę być policjantką.
Walnęłaś zombiaka w samo czoło.
Jak zombie zaatakują Los Angeles, zadzwonię do ciebie.
Mówię poważnie, Harry.
Wiem.
Mama mówi, że jesteś najlepszym detektywem, jakiego zna.
Naprawdę?
Czytałam o tobie w Internecie.
No.
Proces.
Uznali cię za winnego.
Niezupełnie. To był proces cywilny.
Przegrałem. W pewnym sensie.
Grzywna wyniosła dolara.
-Czyli nie tak źle. -Właśnie.
Czy to prawda, że twoja mama była prostytutką?
Była dobrym człowiekiem. Dbała o mnie.
I ktoś ją zabił?
Tak.
Szkoda, że nie poznałaś babci.
Byłabyś nią zachwycona.
A ona tobą!
-Harry. -Tak, proszę pani.
Jak już wrócisz do siebie, możemy czasem pogadać na Skype?
Skype? To coś jak Hulu?
Jezu, Eleanor, nie zrzędź. Teraz jesteś przeciwna broni?
A jeśli tak? Nawet nie zapytałeś.
Wybacz. Następnym razem zapytam.
Dla dobra Maddie chcę, żebyś był obecny w jej życiu,
ale nie może być tak, że ty jesteś tatusiem od zabawy,
a ja matką od dyscypliny i zakazów.
Pierwszy raz oskarża się mnie o to, że lubię się bawić.
Zerknęłaś na papiery Waitsa?
-Wiedziałeś, że to zrobię. -No i?
Gdy usłyszałam nazwisko "Raynard Waits", pomyślałam, że to pseudonim.
W średniowiecznej literaturze francuskiej jest postać lisa Renarta.
"Reynard" znaczy "lis".
Jest cwany i egoistyczny,
dzięki sprytowi pokonuje silniejszych od siebie.
Z reguły tępe wilki.
Czyli wilk to ja.
Jesteś policjantem, symbolizujesz siłę.
On się z tobą drażni, bo cieszy się, że cię przechytrzył.
Uważa, że jest od nas sprytniejszy.
Typowe dla psychopatów.
W opowieściach Renart ma zamek, w którym się ukrywa,
"czeka", czyli "waits".
Te rzeczy ze sklepu z narzędziami.
Pompa, lampki. Chce wyposażyć swoją norę.
A naftalina?
Kiedy byłam mała, tata rozrzucał naftalinę pod domem,
żeby pozbyć się szczurów.
Czyli piwnica albo loch.
Tak.
To, że zna te ludowe opowieści, jest nietypowe dla Amerykanina,
więc może być Francuzem albo mieć francuskich przodków.
Albo uczył się francuskiego w szkole.
Spójrz na to.
Czytałam raport koronera.
Pozostali detektywi opisują Waitsa jako homoseksualistę,
ale to się nie zgadza.
Jego ofiary to geje, męskie prostytutki.
Tak, ale nie sądzę, by uważał się za geja,
może przeżywa konflikt wewnętrzny.
Te dwa gwałty, o których wiemy,
odbyły się po śmierci ofiar, były brutalne,
co oznacza, że erekcję wzbudza u niego
dopiero zaspokojenie żądzy mordu.
Jakiś pomysł, skąd ta żądza?
Mordercy, którzy wykazują takie zachowania,
z reguły byli molestowani w dzieciństwie,
więc przypuszczam, że ktoś go zgwałcił,
więc najpierw zabijał z zemsty, a teraz się uzależnił.
Sklep z narzędziami, kradzież auta.
Próbuje przełamać wzorzec.
Próbuje nas rozgrywać.
Lubi ryzyko, adrenalinę, wyzwania.
Chce zwrócić uwagę, zwłaszcza twoją.
Ale wątpię, czy złapiesz go żywego.
Chyba ci na to nie pozwoli.
Mogę zabrać Taylora na przyjęcie Kleinerów?
Idziemy tam? Potwierdziliśmy?
Ja nie. A ty?
Myślałam, że nie odzywasz się do Taya.
To było miesiąc temu.
-Zadzwonię do Giny. -Lau przylecieli wczoraj.
Boże.
Pani Lau jest kleptomanką.
No co ty.
Doskonale wie, co robi.
Kiedy tu była ostatnio, zwinęła rolexa ze sklepu z pamiątkami.
Rolexa za 30 tysięcy.
-Co się z nią stało? -Nic.
Pan Lau przegrał 300 000 w Pai Gow, więc hotel pozwolił jej go zatrzymać.
Koszty biznesowe.
Wszyscy uwielbiają twoje trifle. Zrobisz je dla Kleinerów?
Nie wiem. Gina zawsze wybrzydza.
Przepraszam na chwilę. Muszę zadzwonić.
-Hej, Harry. -Jerry.
-Jesteś w Vegas? -Tak.
-Co u Eleanor? -W porządku.
A u Maddie?
Też. Co nowego?
Waits się ukrywa. Nie daje znaku życia.
Dzwonił do ciebie?
Może zgubił mój numer.
-Gadałeś z gliniarzem od Stokesa? -Tak.
Miałeś do mnie zadzwonić.
Pracuje w myjni samochodowej w Pico.
Dobra, już jadę.
Dlatego nie zadzwoniłem. Nigdzie nie jedź.
Poczekam, aż wrócisz. Nigdzie się nie wybiera.
Spędź Święta z rodziną.
Wiesz co, Jerry? Możesz...
Cholera.
Jest w niej pieprz.
-Spróbuję. -Proszę.
Coś mi wypadło w związku ze sprawą.
Muszę wracać do Los Angeles.
Straszny pech. Szkoda.
-Wyjeżdżasz? -Przykro mi.
Są Święta. Kupiłam ci prezent.
-Pobiegnę do domu i go przyniosę. -Nie musisz.
Wrócę w pierwszy dzień Świąt.
Obiecuję.
-Mogę... -Nie wygłupiaj się. My stawiamy.
Dzięki, młodzieńcze.
Tak?
Obiecałeś.
Mówiłem szczerze. Wrócę.
Też mam dla ciebie prezent, ale nie zapakowałam.
Potrzebny ci nowy telefon.
Czy to smartfon?
Jest lepszy niż ten, który masz.
Mam nadzieję, że nie jest mądrzejszy ode mnie. To miłe. Dzięki.
Uważaj na siebie.
Zawsze to robię.
Panie prokuratorze, dziękuję za przybycie.
Nie mam wiele czasu.
Mamy z żoną bilety na The Messiah w Disney Hall.
Ta porażka z Waitsem.
Wymiana ciosów między prokuraturą a policją w wiadomościach.
To podkopuje zaufanie obywateli
i nie pomoże nam schwytać Raynarda Waitsa.
Zgadzam się.
Współpraca jest zawsze lepsza od konfliktu.
Dlatego nie opublikowałem swojej kopii nagrania.
Pańskiej kopii?
To obosieczny miecz, nie sądzi pan?
Waits wymknął się oddziałowi policji.
Widać na nim,
że kazał pan detektywowi Boschowi zdjąć kajdanki.
A gdy zaczęła się strzelanina,
można by uznać, że pan...
Jak to się mówi?
Schował się za Escobarem, kiedy Waits wystrzelił.
Czego chcesz, Irv?
Ma pan szansę zostać burmistrzem Los Angeles.
Miałem. Straciłem ją parę dni temu.
Jeśli szybko złapiemy Waitsa, wciąż może pan wygrać.
Jeśli nagranie nie wycieknie.
Los Angeles to trzyczęściowy garnitur: czarno-biało-brązowy.
Musi pan zdobyć 2/3 garnituru, by zostać burmistrzem.
Moje poparcie odbije się szerokim echem wśród czarnej społeczności.
Wszyscy wiedzą, że ostro krytykowałem obecnego szefa.
Skąd on pochodzi? Z Bostonu?
Z Filadelfii.
Rodowity mieszkaniec Los Angeles musi zostać szefem,
ktoś z wewnątrz, kto awansował.
To byłby mądry wybór.
Dobrej zabawy na The Messiah.
Podobno w tym sezonie mają świetnego tenora.
Chętnie by cię udupił.
Nie wątpię.
To Stokes.
Mank, tu Harry.
Cześć, Harry. Jak leci?
Jestem z Edgarem w myjni.
Masz kogoś, kto by nam pomógł zgarnąć zbiegłego świadka?
Pico i Beverly Glen? Tak. Zadzwonię do zachodniego LA.
Nie rozgłaszaj tego. Daj mi kogoś, kogo znam.
Dobra. Wyślę radiowóz.
Edge i Brasher. Może być?
Może.
Dobra. Przyjąłem.
Nowa komórka?
Prezent od byłej.
Ładny. Nie wiedziałem, że jeszcze takie robią.
Tylko dla takich jak ja.
Podejdziemy od przodu. Wy zabezpieczcie tyły.
Wielu kolesi z myjni ukrywa się przed strażą graniczną.
Jeśli się domyślą, będzie jatka.
-Nie mogą nas zauważyć. -Bądźcie dyskretni.
-A broń? -W aktach Stokesa nie ma o tym mowy.
Chcemy tylko zadać kilka pytań. Na spokojnie.
Auto Stokesa. Srebrne Porsche.
Tak.
Gliny! Gliny!
Pan John Stokes? Policja. Chcemy zadać kilka pytań.
Cholera!
Stój, dupku!
Stój!
Cholera!
Słyszałeś, co mówię?
Powiedziałem, że chcę zadać kilka pytań.
Jakich pytań?
-Wszystko dobrze? -W porządku. Idź.
Sukinsyn.
Uwaga. Wychodzi tyłem.
Jest w bocznej uliczce!
6-William-21.
Policjanci ścigają świadka, biegnie na północ, Beverly Glen, Pico,
po napaści z bronią w ręku.
Podejrzany to biały mężczyzna, 34 lata.
Prosimy o wsparcie i helikopter.
Jerry.
Jest w jednym z tych bloków,
na północ od myjni!
Idź do garażu. Będzie chciał ukraść auto.
Nie ruszaj się.
Co powiedziałam?
Stój.
Stój. Nie ruszaj się.
Dobra. Odwróć się.
Odwróć się! Ręce na ścianę! Nie ruszaj się.
Kazałam ci się nie ruszać, więc ani drgnij!
Nie ruszaj się!
Nie strzelaj!
-Stój! -Nie strzelaj!
-Na ziemię. -Ja tego nie zrobiłem!
Na ziemię. No już!
-Jestem niewinny! -Morda w kubeł.
Nie zrobiłem tego, człowieku!
Zamknij się.
-Oberwałaś? -To nie ja.
Oddychaj.
Nie wiem, co się stało.
Nic ci nie będzie.
Kula nie przeszła przez kamizelkę. Nic ci nie jest.
Nie pozwól, żeby mnie zabił.
-Nic nie zrobiłem! -Zamknij mordę!
Julia! Cholera! Sukinsynu!
Edge!
Edge! Odpuść!
Edge! Czekaj!
Nie! Kurwa!
Zabierz go stąd.
Boli.
Cholera.
Nic ci nie jest.
-Sprawdziłeś to miejsce? -Nie.
Widziałeś, co się stało?
Nie wszystko.
Widziałeś, jak sięgnął po moją broń?
Jesteś w szoku.
Nic nikomu nie mów.
Pogadaj z prawnikiem, zanim wydasz oświadczenie.
Słyszysz, Julio?
Przypomnij sobie, co się stało, zanim z kimkolwiek pogadasz.
-Harry, co się stało? -Nie jestem pewien.
Idziesz? A wydział wewnętrzny?
Pogadam z nimi na posterunku. Muszę stąd zabrać tego gnoja.
Złamał mi żebro.
Ciesz się, że cię nie zabił.
Jeśli chcesz przeżyć, rób, co mówię.
Zamknę cię w pokoju. Masz rozmawiać tylko ze mną, rozumiesz?
Dobra.
Jedziemy.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski , rozumiesz?