Makinig kayo. Lahat ng tawag, kahit ano pa, ilagay sa mapa.
Pag may hot shot, magpadala ng patrol.
Kahit sino tumawag, kunwari nakakita
ng may Band-Aid sa ilong, pasa sa mata. Kunin ang lokasyon, ilagay sa mapa.
Sige. Hanapin natin nang maigi ang gagong 'to.
-Balita, Kiz? -Wala gaanong kamera doon.
Sinisiguro nila 'yon.
Jerry, ano balita mo sa pabrika?
Nagsimula sa malamig na imbakan,
pabrika na ng preno, insulation...
Insulation. Sabi ni Waits, nagtrabaho tatay niya roon,
nagkasakit dahil sa abestos.
Kaya alam niya ito.
Kiz, amin na bidyo ng van.
Alamin mo sabi ni Waits sa biyahe.
Sige.
Ring nang ring ang telepono. Maganda 'yan.
Oo, maraming nakakita. Pero walang solid.
Tingin namin, nag-iwan siya ng pickup sa Lincoln Heights.
Natagpuan ang may-ari, binaril sa mukha.
Hesusmaryosep!
Naghahanap kami sa mga eskinita sa lugar.
Pwedeng nagnakaw na siya ng ibang kotse.
Anong magagawa ko, Harry?
Nasa kanya tsapa at baril ni Crate.
Tangina. Sige, i-radyo natin sa lahat ng yunit.
Pwede kang magsulat para sa Communications?
Oo. Sige. Magagalit nang husto si Pounds.
Hayaan mo siya, okey?
Hulihin natin at kunin gamit ni Crate.
Oo, sige.
'Di masamang magbigay ng pabuya, sir.
Iniisip kong tawagan ang Marshals at ang FBI.
'Wag sa feds, Hepe. Sarili nating kalat, linisin natin.
Siguro tama ka, Irv. Ano pa?
Imumungkahi ko lang, sir, na bumuo tayo ng task force.
Naisip ko rin, magandang ideya iyan.
Balikan kita riyan agad.
Ano pa po, Hepe? Medyo marami lang kaming ginagawa.
Oo naman, Irv. 'Yan muna sa ngayon.
Gago.
Naiwang bukas ang pinto.
David, nakauwi ka na!
Ma, 'yong pinto sa likod. Nakabukas. Delikado.
Binuksan ko para pumasok 'yong hangin.
Pero mas mag-iingat ako.
Sana.
-Kumusta lakad mo, David? -'Di ko alam. Nakakapagod.
Ma, naisip kong dumito muna sa bakasyon kung ayos lang.
Oo naman. Bukas ang pintuan para sa iyo.
-Kahit gaano katagal. -Salamat.
-Walang anuman.
Wala na yata akong gamot para sa lupus ko.
Oo, mukha nga. Parang namamaga nga ito.
Ako ang bahala bukas.
Nagugutom ka? Magluto ako ng hapunan?
Medyo. Walang sitaw.
Wala, walang sitaw.
Inumin mo.
Kailangan ng cardiologist sa operating room.
Barrel, gising na.
-Harry. -Umuwi ka na, matulog ka.
-Ikaw? -Gising na gising ako.
Sige, salamat.
Kumusta siya?
-Buhay pa rin. Matibay 'yan. -Oo naman.
Sobrang malas lang.
Salamat, pare.
Tinatawagan si Dr. Sherman sa radiology.
-Hepe. -Kumusta si Detektib Moore?
Hindi pa siya ligtas.
Nagpa-press conference DA kagabi.
Narinig ko nga.
Idiniin niya na hinayaan nating makatakas si Waits.
Mamaya, iaanunsiyo ko na may task force para kay Waits.
Si Captain Pounds ang mamumuno.
Si Pounds? Akala ko ba hahanapin si Waits.
'Di ka kasama sa task force o sa imbestigasyon.
Naiintindihan mo?
Ako ang sinisisi, Hepe?
Ang pinunong detektib ay wala sa task force. Bakit?
Alam kong kumikilos ka kahit 'di kinakailangan, Bosch. 'Wag ngayon.
Gusto mong makatulong sa departamento? Tapusin mo ang kaso mo.
Hanapin mo ang talagang pumatay sa bata.
Patunayan mong sinungaling si Waits
at si O'Shea ay tanga dahil naniwala siya.
Tingnan mo 'to.
-Kayo pinagsama ni LT? -Oo, para kay Waits.
Hanggang makabalik si Crate.
Sabi ko uwi ka para matulog.
Matutulog ako pagkatapos nito. Nagbihis naman ako.
Para maayos sa kamera pag nahuli namin itong gago.
Pwede ka rin magbihis, Harry. Medyo mabaho ka na.
Harry.
-Balita? -Tingnan mo.
Nandito si Deputy Chief Irving,
na mamamahala sa task force.
Oo, hinahanda na ni Tenzer si Irving para sa kanyang pwesto.
Salamat, Hepe Tenzer.
KCYD 6 NEWS LOS ANGELES GABING EDISYON
Bago ko ipakilala si Kapitan Pounds,
gusto kong sabihin sa mga taga-Los Angeles
na ginagawa namin lahat para mahuli ang kriminal.
'Di ko maintindihan.
Bakit si Pounds ang ginawa niyang lider?
-Ayaw niya'ng mahuli yong gago? -Sinabi ko rin 'yan.
-Ano'ng sabi niya? -'Wag daw akong makialam.
Pupunta kami sa Valley para kausapin ang tatay ni Arthur Delacroix.
Pero sana magtagumpay sila.
May bisita ka nga pala.
Pinaghintay ko sa opisina ni LT. Christine Waters.
-Ginang Waters? -Detektib, alam kong abala kayo.
Sana tumawag kayo. Paalis na ako.
Pasensiya na. Gusto ko lang magtanong nang personal, hindi sa telepono.
Ayos lang. Maupo ka.
Ano 'yon?
Sinusundan ko ang balita.
Itong taong 'to, si Waits,
pinatay niya ba talaga ang anak kong si Arthur?
Hindi pa namin alam. Nag-iimbestiga pa kami.
Ano ang personal mong opinyon?
Inabuso ang anak mo nang ilang taon. Malubha ang mga pinsala niya.
Kaya pwedeng ang pagkamatay niya ay konektado roon,
at di dahil nakatagpo lang siya ng estranghero.
-Pinaghihinalaan n'yo ba ang tatay niya? -Nag-iimbestiga pa kami.
Pero umamin na itong si Waits.
Hindi kami naniniwalang nagsasabi siya ng totoo.
-Maraming salamat sa oras mo. -Walang anuman.
DETEKTIB KOMANDER
Sa matagal na panahon, iniisip kong maayos ang sitwasyon ng aking mga anak.
Na okey sila kahit wala ako.
Na makikita ko silang muli at mapapatawad nila ako.
Ginang Waters, sa sitwasyon mo,
mahirap malaman kung ano ang dapat gawin.
Alam ko 'yong ginawa ko.
Pinabayaan ko sila para sa sarili ko.
Hindi pa huli para puntahan mo ang anak mong babae.
Huli na ang lahat.
Ang gamot ko, anak. 'Yong bilog, pakiusap.
Nahihilo ako.
Hindi, Ma. 'Yong tatsulok ang para sa pagkahilo.
-Bilog para sa pananakit, 'di ba? -Sigurado ka ba?
Oo, sigurado ako. Ako nagsulat nito.
Nasa ref ito.
Buksan mo ang TV, anak.
Pakilakasan mo.
At 'yong salamin ko. Nakita mo ba 'yong salamin ko?
-Hindi ko ito mahanap. -Hindi.
Pakiabot ng mga gamot ko.
Tapos ko na ang pang-isang linggo habang wala ka,
nalito ako para doon sa pang-walo.
Ma, pagkainom mo ng gamot, aalis muna ako.
-Bakit? -Magtatrabaho. Pero saglit lang ako.
Bakasyon, ah? Hindi ba nila alam na may pamilya ka?
-Ma. -Makapaghihintay ang mga bintana!
Maraming kustomer ngayon.
Mag-ipon ng pagkain habang may araw. Sinabi mo 'di ba?
Baka umulan. Di mo na kailangang maglinis ng bintana.
Manatili ka na lang dito.
Sigurado ka na roon sa tatay, tama? Siya talaga?
Sino ba pwedeng manakit sa kanya araw-araw?
-Ang pag-amin ni Waits? -Pinaglalaruan niya ang sistema.
Gumana ito.
Pero bukas ang isip ko para sa ibang suspek at testigo.
Si Buddy Boy ito. Naghahanap ng pagkain.
Buddy.
Tungkol kay Arthur, Mr. Delacroix, umaasa kaming ikaw ay
makakapagbigay ng impormasyon, gaya ng mga pangalan.
Hinahanap namin ang mga kaibigan niya.
Gusto naming makausap mga nakakita sa kanya bago siya nawala.
-Matagal na iyon. -Itong litrato.
-Saan n'yo nakuha ito? -Sa anak mo.
Sa anak kong babae?
Ano'ng sabi tungkol sa'kin?
Si Arthur lang ang pinag-usapan namin. Tingnan mo ang litrato.
Oo, sila ito.
Wala siyang masyadong kaibigan, maliban sa mga lokong ito.
Ang litrato, sir. Kilala mo pa sila?
Siguro.
Si Deuce ang gagong ito.
Ito naman, si Pat. O baka Paul.
Ang nasa gitna, si Stokes.
Oo, ginagalang siya ni Arthur. Mas matanda ito.
Malaking bagay sa ganung edad.
Alam mo pa ang mga apelyido?
Apelyido niya 'yon, Stokes.
Johnny, o Jimmy.
Parang ganoon.
May isa pa, baka makatulong ka.
Walang ulat tungkol sa nawawalang tao.
Ano'ng pinagsasabi mo? Syempre nireport ko ito.
Kanino? Hindi sa LAPD.
Pumunta akong istasyon.
Pwedeng pumunta ka pero hindi mo nireport.
Sabi ng anak mo, nireport mo raw na nawawala.
Nagsinungaling ka.
Ano ang totoo, Mr. Delacroix?
Pumasok ang anak ko, at 'di namin siya nakitang muli.
Walang nagawa ang mga pulis. Tapos ang kwento.
Hanggang mahanap ang katawan pagkatapos ng 20 taon.
Ba't 'di mo nireport na nawawala ang anak mo noon?
Hindi siya nakauwi. Ba't 'di mo nireport sa pulis?
Dahil ba sa alam mo ang nangyari sa kanya?
Diyos ko.
Ano bang ginawa ko?
-Ano'ng ginawa mo Mr. Delacroix? -Pinatay ko siya.
Pinatay ko ang anak ko.
-Okey. Sige. -Si Arthur.
Iba na plano. Dadalhin ka namin sa Hollywood
at paiinumin ng kape.
Ginawa ko 'yon. Pinatay ko si Arthur. Inaamin ko. Guilty ako, okey?
Halika, Mr. Delacroix. Umalis na tayo.
Halika na.
Poposasan kita pagsakay sa kotse.
Paano si Buddy?
-Sino? -Ang pusa ko.
Ako'ng bahala kay Buddy, sir.
Okey.
...napilitang sagutin ang isyu ng 'di pantay na pagbabantay.
Wala pang balita
kung ang pangulo ay bibisita sa nasabing komunidad.
Si Los Angeles police chief, John Tenzer,
ay nagsabi kaninang may pabuyang $150,000 ang makapagbibigay ng impormasyon
para mahuli si Raynard Waits,
sa sinasabi nilang pinakamalaking paghahanap sa siyudad...
Pagkatapos niya magkape, ipa-breathalyzer din natin.
Para walang magsabing walang silbi ang pag-amin
dahil lasing pa siya.
Lintik. Ihinto mo. Ngayon na!
Buwisit!
Ang baho nito!
-Ikaw na rito, partner. -Teka, ano?
-Ako noong huli. -'Di pwede!
Oo, 'yong bayarang binabae, Jell-O, falafel?
Lintik, ang taong iyon.
Maawa ka, pare. Bago ang suit ko.
Sa akin din.
Kita na lang tayo.
-'Di ko lilinisin 'to! -Bye.
Tawagan ko si Billets, sabihin ko ninakaw 'to.
Susunugin ko 'to kung saan.
-Buwisit naman! -Salamat.
Tawagan mo si Konsehala Tanaka. Paumanhin kamo,
at 'di ko siya makakausap ngayon.
Sinabi ko na sa konsehala na may police emergency tayo.
Salamat.
Nandito si Sarhento Washington.
Hepe.
Hindi mo naman ito ibabalik, 'di ba, Hepe?
Pasensya na, Ida. Sobrang busy lang talaga.
Opo, sir.
'Yong tungkol sa anak mo. Pinagsabihan na 'yong partner nito.
'Di na niya itutuloy ang reklamo.
Ituloy mo na. Sino'ng kumausap sa kanya?
Si Detektib Bosch.
-Si Bosch? -Opo, sir.
Ilabas mo ang sasakyan.
Lintik na Bosch.
Mr. Delacroix, sa bahay mo, sinabi mong pinatay mo anak mo.
Ngayon, nabasa mo na mga karapatan mo.
Gusto naming sabihin mo ang totoong nangyari noon,
sa abot ng iyong kakayahang maalala.
Sige.
May audition ako noong hapon,
sa CBS, isang magandang palabas.
Medyo matagal na akong 'di nakapagtrabaho, kaya medyo stressed ako.
Nakainom ako nang kaunti. Alam mo na, medyo wala sa hulog.
Kailangan kong ihatid sa eskwela ang mga bata. Mahirap 'yon.
Suot ni Arthur itong itim na damit na lagi niyang suot.
Madumi na 'yon kaya sabi ko magpalit siya.
So pumunta ako nang audition.
Ang sabi ng direktor, hindi daw angkop sa'kin 'yong parte.
Mabait lang siya. Medyo lasing kasi ako.
Bumalik si Arthur mula sa eskwela.
Ano oras ang audition? Ano'ng oras umuwi si Arthur?
Alam mo?
Parang sinundo ko siya sa paaralan.
Hindi ko maalala. Nakainom nga kasi ako.
Pero alam mo 'yong damit na suot niya.
Nakakatawa iyon. Tanda ko ang iba, 'yung iba hindi, tama?
Oo. Ang gulo, 'di ba?
Baka sinundo ko si Arthur kung saan man sa pagitan ng paaralan at bahay.
Naaalala mo pa kung ano'ng kalye?
Hindi na, pwedeng sa sakayan ng bus.
Sabi ko nga, medyo lasing ako noon.
Pero sinundo mo siya pagtapos ng klase?
Tama.
Nakita ko si Arthur at pinapasok sa kotse.
Doon ko napansin na suot niya pa rin ang itim niyang damit.
Sinigawan ko siya
at sinubukan niyang bumaba ng kotse habang tumatakbo ito.
'Di ko napigilan. Hindi...
'Di ko napigilan.
Nasaktan ko siya.
-Paano mo nasaktan? Sinuntok mo? -Oo.
-Madalas mo itong gawin sa kanya? -Ang alin?
Sa anak mo, madalas mo ba siyang saktan?
Ano? Hindi, hindi ko...
Nagalit ka, binubugbog mo araw-araw pag nalalasing ka?
Oo. Oo, siguro nga nabubugbog ko.
O baka napasobra lang na 'di mo sinasadya.
Tama. Parang hinampas ko ulo niya sa pinto ng kotse.
At 'di ko na siya magising, at nagpanik ako.
Umikot-ikot ako nang medyo matagal
para masigurong siya ay, alam mo na...
-Dinala ko siya sa canyon. -Aling canyon?
-Alam mo na, 'yong sinabi mo. -Sa Coldwater? Laurel? Beachwood?
-Hindi ko alam. Isa sa mga 'yon. -Malapit sa siyudad o hindi?
Basta doon.
Madilim, at dinala ko siya doon sa taas ng burol.
Dinala ko ang anak ko sa burol, at inilibing ko roon.
Inilibing ko ang anak ko na parang hayop.
Sigurado kang patay na siya nang inakyat mo sa burol?
Patay na siya.
Hindi ko na siya magising.
Ikaw lang ang nagdala sa kanya, Mr. Delacroix? Walang katulong?
Ako lang.
Ginawa ko 'yon.
'Di ako naniniwalang siya lang mag-isa.
Pinatay niya 'yon, mataas pa adrenaline niya.
Pero lasing at mag-isa?
Inakyat ko iyon nang 'di lasing bag lang dala
at nahirapan ako't muntik nang mabalian ng leeg sa pagbaba.
At iba ang ikinamatay ni Arthur.
Merong humataw sa kanya, bato o pamalo.
Kung may dummy na may tamang sukat at timbang...
Kasing-edad ko si Sam.
Aakyatin ko at titingnan kung kaya.
Magandang ideya.
Dadaan ako sa SID lab bukas.
Sige, saan ka pupunta, Harry?
Sasabihan si Sheila Delacroix na umamin na ang tatay niya.
Hindi ako naniniwala.
Ms. Delacroix, ikinuwento niya ang nangyari.
Pasensya na, pero hindi bayolente ang tatay ko, Detektib.
Hindi niya kami sinasaktan.
Sabi ng nanay mo, sinasaktan siya kaya siya umalis.
-Nakausap n'yo ang nanay ko? -Oo, ilang beses.
Pasensya na. 'Di totoo 'yon.
Hindi totoo? Bakit hindi?
Ba't naman magsisinungaling ang tatay n'yo?
Hindi ko alam.
Hindi niya magagawa ito.
Alam ng nanay mo andito ka?
-Oo, nasa taas siya, nagbibihis. -Para saan?
Sa isang hapunang pupuntahan n'yo.
Siya ang pupunta, hindi ako.
-Makinig ka, mag-usap tayo. -Tungkol saan?
'Yong pagpapahinto n'yo.
Dapat akong pasalamatan doon.
Alam mo iniisip ng partner mong ireklamo ka?
Sino, 'yong duwag na si Pierce?
Lintik. Paano mo nalaman?
Matinding problema mo sana 'yon kahihiyan sa akin,
at ang mas malala, masisira ang kaso.
Ipapawalang-bisa ng hukom ang kaso.
Dapat.
Nagdesisyon si Pierce na 'wag nang ituloy.
Ah, salamat.
Wala akong ginawa rito.
-Wala. -Okey.
Wag mo isipin gagawin ko sa susunod
Oo, 'yan ang ayokong mangyari.
Kahit 'di ko gamitin ang impluwensiya ko,
dahil sa anak kita, gagawin ng iba ito, at magiging komplikado ito.
Ayokong magkautang na loob sa ibang tao.
-Naiintindihan mo ba ako? -May kumausap ba kay Pierce?
Kung meron, may dahilan sila,
hindi dahil iniutos ko.
Okey, naiintindihan ko, okey? Mag-iingat na ako.
Ayokong bumalik sa'yo ang mga kalokohan ko.
Gusto kong pag-isipan mo ang pagpapalipat,
doon sa mamumuno ka.
Sa ngayon, may bago kang partner pagbalik mo.
-Lintik. -Harry.
Alam ko, alam ko.
Titigil na ako, pangako.
Iniisip kong pumunta sa Vegas ngayong bakasyon, puntahan ang anak ko.
Magandang ideya 'yan.
Baka puntahan ko rin ang tatay ko sa Walnut Creek.
Ano'ng itsura niya, ng ex mo?
Si Eleanor? Bakit?
Iniisip ko lang kung ano'ng klaseng babae ang nagustuhan mo,
kung ano'ng trabaho niya.
Nasa FBI siya nang makilala ko.
-Sa field o analyst? -Profiler siya.
Babaeng puno ng aksyon.
Gusto kong tigasing babae ang gusto mo.
Gusto ko ng matatapang.
Iyan nga ang pinapahiwatig ng ebidensiya.
-Nasa FBI pa siya? -Hindi na, poker player na siya.
Ayos din ang nilipatan niya.
Gamit ang parehong husay. Binabasa ang mga tao.
Umuubra naman sa casino sa Vegas.
Nasisira pala ang laro nitong mga Intsik
kapag ang kalaban ay magandang Caucasian.
-Sinong makakaisip? -Hindi ako.
Kaya siya lumipat sa Hong Kong.
-Sinama 'yong anak n'yo? -Oo.
-Eh, 'yong bagong asawa? -Isang beses ko lang nakita.
Pinuntahan ko si Maddie sa Hong Kong. Parang okey naman sa unang tingin ko.
-Ilang taon na silang wala? -Tatlong taon.
Ang tagal na.
Oo nga.
Buti nakabalik na sila.
Sana maging okey ang biyahe mo.
Nandito lang ako pagbalik mo.
Lintik.
Tangina.
-Bosch. -'Pag sinabi mong, "Sabi ko na,"
Susuntukin kita sa kinatatayuan mo sa susunod. Pramis.
Wala akong sinabi. Tama ba ako tungkol kay Delacroix?
'Di kaya ng isang lasing na dalhin ang bangkay sa taas.
-Hindi kaya. -Sabi ko sa'yo.
-Lagot ka sa'kin, Bosch. -Salamat, Jerry.
-Kita tayo sa bahay. -Sige.
Wala. Wala sila rito.
Hinanap mo ba sa sideboard?
Oo, Ma. Hindi ko mahanap ang lintik kahit saan.
-David, ang bibig mo! -Pasensya na.
Bibilhan na lang kita ng bago.
Pero gusto ko 'yon.
At papaano ako manunuod ng palabas?
...isang sasakyan ng pulis na naghahanap kay Raynard Waits
ay bumangga sa isang bus at nakaparadang sasakyan
sa mataong kalye sa gitna ng Hollywood.
Para sa detalye...
Pinapanood ko iyon.
Mapanganib ang taong 'yon, David.
'Wag kang mag-alala, pangako.
Tingin mo, mahuhuli siya agad ng pulis?
Panigurado iyan.
Ano kaya iniisip niya noong pinatay niya 'yong bata?
Hindi ko alam.
May mga bagay na hindi mo maipaliwanag.
Ma, aalis lang ako nang ilang oras.
'Di ka naman pwede maglinis sa gabi.
Ma, mamimili ako. Hindi masyadong matao.
Pero kailangan ko salamin ko.
Oo, makinig ka na lang muna sa palabas.
Pakete ng B nga.
Lintik.
LAPD. Taas ang kamay!
Diyos ko, Sheila. Ano'ng ginagawa mo rito?
Pinuntahan ko 'yong pusa. Nagtitingin-tingin lang ako.
Tinakot mo naman ako.
Hindi ka pwede rito, nag-iimbestiga pa kami.
Hindi ko alam. Pasensya na. Paano si Buddy?
Pwede mo siyang dalhin.
NAY
Kita na lang tayo mamaya.
Uy.
-Gusto mong sumakay? -Pwede.
-Sakay na. -Sige.
Ang cute mo.
Salamat. Ikaw rin.
Ihinto mo riyan sa kanto.
O baka pwedeng dito na lang?
Iniisip ko, baka pwede 'yong mas nakakarelaks.
-Talaga? -Oo. Magdamagan.
Gusto ko iyan.
Ako rin. Mag-seatbelt ka.
Ang malawakang paghahanap
sa kriminal na si Raynard Waits ay nagpapatuloy.
Iyan at ang ulat-panahon, susunod na.
Uy, pwedeng buksan mo ulit?
Gusto ko sanang mapanuod ang balita sa panahon.
Sige.
...paano yayain sa date ang babae.
Salamat.
Susunod na, ang tawag sa 911 na nagdala sa lalaking ito sa kulungan.
Ano, simulan na ba natin?
Nagbabala ang mga pulis sa Timog California
tungkol sa isang modus.
May mga dayuhang tumatawag at nagpapanggap na taga-IRS.
Alisin mo nang dahan dahal lang.
May utang daw sa gobyerno ang tinawagang biktima.
Gusto mong dahan-dahan?
Halika rito.
...nakatanggap ang pulisya ng 50 ulat...
Ano'ng nandito?
Isang ginang ang nawalan ng $17,000 nang bumili siya ng prepaid cards.
Ba't 'di natin palabasin at palaruin?
Dahan-dahan.
'Yon ba ang gusto mo, daddy?
Ganito?
Sa wakas.
-Iniisip ko nang mahiyain ka. -Dahan-dahan.
Ang pulis na nagmamaneho ay papunta sa isang tawag tungkol
na natanggap ng pulisya kanina, bilang tugon sa $150,000 na pabuya
ng LAPD para sa makapagbibigay ng impormasyon para mahuli ang suspek.
Naaresto si Waits sa hinihinalang pagpatay
matapos makakita ang pulisya ng isang bangkay sa kanyang van.
Kasunod nito, inamin niya rin ang pagpatay sa pitong iba pa
sa lugar ng Hollywood.
Inamin niya rin ang pagpatay sa isang bata
na nahanap ang mga buto sa isang burol sa may Laurel Canyon.
Dalawang araw na ang nakalilipas, habang kasama ang mga imbestigador
nakatakas si Waits,
pinatay ang abogadong si Luis Escobar
at lubhang nakapaminsala ng isang detektib ng LAPD.
Kung may alam kayo sa kinaroroonan ni Waits,
tumawag sa LAPD tip line
sa numerong 323-555-0172.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Miles Zafe
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Piece