Merda.
Vale.
E agora que?
Conseguiuno?
Non che sei.
Se funcionase, non deberiamos estar aquí.
Pero estamos.
Mimá, canto odio isto.
É coma camiñar sobre a miña tumba.
Defoe.
Conseguiuno
Agarda.
Está Hillinghead, pero mira.
CONFESIÓN 16 DE SETEMBRO DE 1890
ASASINATO DE LONGHARVEST LANE
Alguén tolleito chama por vostede nunha cela.
- O tolleito pode agardar. - É unha muller.
Dentro ten todo o que lle cómpre para atrapar o seu home.
Xa era hora.
Déixeo aí.
Agora é caso cerrado.
A tolleita fala raro.
Non deixa de urrar que quere falar con vostede.
Chámase May ou Maypolewood, sóalle?
De nada. Ocúpese vostede.
A min búscanme.
Que foi?
É polo xornalista?
- Abra! - Non fuches ti!
O seu marido é un asasino, señora Hillinghead.
El...
Mire a súa confesión asinada.
Como queira, Hillinghead.
16 DE SETEMBRO DE 1890
Sede?
Grazas.
Es a tolleita.
Chamabas por min.
Por fin!
Acabas de entregarte por asasinato, non?
Polo asasinato de Longharvest?
E ti como o sabes? Quen es?
Veño...
Veño de lonxe...
Non...
Gústache a ciencia ficción?
A ciencia que?
Vaiche parecer unha tolaría...
pero é a verdade.
Só tes que me escoitar, si?
De acordo.
O asasinato que confesaches...
Atopárono espido.
Cun disparo nun ollo.
Unha marca rara no pulso.
Sen orificio de saída.
Nin bala.
Como o sabes?
Porque lle disparei eu.
O cadáver que atopaches,
o teu sospeitoso, sir Julian Harker,
e mais eu,
todos vimos do futuro.
Xa, claro.
Nese futuro, Harker cometeu un masacre
de proporcións inimaxinables.
Centos de miles... que?
Que fas?
Déixame en paz.
En paz? Pero...
Arre carallo, tes que me escoitar.
- Tes que me... - Auga.
Á miña filla tamén lle daban rautos.
Até facer os 13.
- Durmía daquela. - Veña, comigo.
E agora tamén vou durmir.
Gravaches o teu nome no muro de Longharvest Lane
co símbolo do cadáver.
Por que?
Era...
unha mensaxe.
Para quen?
O futuro.
Alfred.
Deixaches unha mensaxe para o futuro.
E aquí estou.
Na época da que veño,
son unha policía que investiga o mesmo caso.
Coma ti.
E viaxei ao pasado para deter a Julian Harker.
Está a crear un bucle que debemos romper.
Vai casar coa túa filla.
Ela terá o seu fillo.
E moitísima xente morrerá.
Para xa!
Xa abonda desta farsa.
Envioute Harker?
Para me volveres tolo?
Que pretendes?
Só quero que me escoites.
Por favor.
Decide despois se me creres ou non.
Está ben.
Tampouco tes outro sitio mellor a onde ir.
E, se lográsemos detelo,
todo cambiaría.
Mannix non existiría.
O corpo de Defoe non chegaría.
Nada disto sucedería.
Serías quen eras antes de atopares o corpo.
Todos o seriamos.
Por que entraches na policía?
Para formar parte.
E ti?
Para... agocharme.
De que?
Hillinghead!
Que pasa?
Esta noite trasládanme.
Como que te trasladan?
Xa? Non!
Non, é demasiado pronto.
Para que?
Merda! A ver...
Dimo!
Morres de camiño ao cárcere.
Dirán que foi un suicidio.
- Podes cambialo. - Hillinghead.
Acompáñoo a Pentonville.
Por favor, tes que falar con el.
- Podes cambialo todo! - Para que reciba un trato digno.
Non.
- Por favor. - Arreando.
Que fai aquí, Ladbroke?
Es...
Es ben parvo.
Podías inculpar o xornalista,
e, en troques, vas e decides sacrificarte.
Por que?
Por amor?
Amor por el?
Non somos tan distintos, Alfred.
Sei o que é vivir unha mentira.
Basta.
Vés para matarme.
Sei quen es en realidade.
Seino...
todo sobre ti.
Sei a verdade sobre ti.
Por esas mans corren ríos de sangue.
E vasme matar.
E, se puidese ver a miña filla unha última vez,
arredaríaa de ti, coma a un meniño dun cantil,
e contaríalle quen es en realidade.
Por que ela?
Dimo!
Amor?
Que podes saber ti do amor
cando toda a túa existencia o nega?
Non estás disposto a facer sacrificios, non é?
Así que lle mentirás.
E acabarás con ela, Elias.
Que me chamaches?
Elias.
Elias Mannix.
Como sabes ese nome?
Os Morley mentíronche.
E ti mentícheste a ti mesmo.
Non morrerás sendo amado.
Morrerás só e arrepentido.
Demasiado débil e asustado para cambiar.
Quen che dixo iso?
Os espíritos, claro.
Non marches.
Covarde!
Todo aquilo no que crías!
- Todo! - Basta, Hillinghead!
Elias!
Aínda...
Polly,
traio malas novas.
Dixo que isto sería unha guerra
e as guerras exixen sacrificio.
Saiba que o aman.
Oín a miña propia voz prometerme que atoparía o amor.
E así é.
Atopei o amor.
Prometinme que seriamos felices.
E serémolo.
Por que me ía mentir?
Non faría tal.
Non daría.
Si, quero.
Sabe que te aman.
Perdóame.
Que pasa?
Cóntamo.
É por algo que fixen?
Non.
Pois dime a verdade, Julian. Por favor.
Non podo.
BANCO HARKER & CO. LTD. CÁMARAS
AXUSTES NA CÁMARA ACOIRAZADA N.o 6
Julian? Perdoa, pero non pode esperar.
En primavera serás pai.
Marabilloso.
Non estás contento?
Claro que si.
Talvez deberiamos preguntarlle á túa nai
se será neno ou nena.
Ou ti xa o sabes?
Será neno.
Será un novo comezo, non si?
Unha nova familia.
As patadas do bebé...
non me deixaban durmir.
Tiña de saber por que estabas tan preocupado.
Se era por culpa miña ou por outra cousa.
A noite en que meu pai morreu, cambiaches.
Preguntábame por que.
Esa noite víchelo, non si?
Agora caio na conta...
Recoñezo este home.
É o home cuxo asasinato confesou meu pai, non é?
O home do teu cadro?
Julian, dime a verdade ou non me volverás ver.
Non te achegues máis.
Pola vida...
do fillo que vas ter...
tiveches algo que ver na...
na morte de meu pai?
Tiven, si.
Mateino.
- Déixame! - Non hai outro remedio!
- Dixeches... - Escoita!
Escóitame!
Non podes cambialo.
Son do futuro.
Este neno xerará un fillo.
E após xeracións, nazo eu.
Se non o facemos, eu non existo.
E o teu fillo tampouco.
Comprendes?
Non hai outro remedio.
Xa se lle ve a cabeza. Empuxe, lady Harker!
Parabéns, sir Julian.
É o pai dun meniño san.
É cuspidiño a ti.
Elias.
Polly.
Por favor, prégocho.
Faille saber que o aman.
Ningunha vida debería comezar con...
tal frialdade,
tal dor.
Debemos ser felices.
E prométoche que o seremos.
Sabe que te aman.
Saiba que a aman.
Sabe que te aman.
Whiteman ten a nena agochada na casa.
Sei o que debo facer.
Nunca me gustaron estes pendentes.
Por que nunca me dixeches como morría?
Canto me queda?
Anos?
Ou horas?
Xa abonda, Polly.
Perdóame.
Non quería nada disto para ti.
E ti?
Como morres?
Pronto ha de ser.
Mátote eu?
Oxalá.
É hora, non ten sentido adialo máis.
A última, señor.
Poderiamos facer unha gravación distinta.
Dicirme que non o faga.
- Cambialo todo. - Non.
Nada pode cambiar.
Todo depende diso.
O teu fillo, os teus netos e os seus fillos.
O mundo que creas.
É unha mentira.
Pois minte coma se diso dependese a túa vida.
Ou a vida deles, ao menos.
Eu vivín a túa vida, Elias.
Mentres estás nese barco
e sentes o latexo do corazón no peito...
Lady Harker pediume que retirase o equipo.
Atrae o po.
Non pasa nada.
Déixao aquí.
Preciso repousar.
Está ben, señor.
Prego para que estas verdades te atopen.
Por algunha razón, quedaron latentes en min demasiado tempo.
Todo o que me oíches dicir é mentira, até a última palabra.
Tes que me escoitar.
Chamábase Esther. Tiña 11 anos.
Prégocho, non me mates aínda.
Esperas que apareza a policía?
É tarde, non te salvarán.
Isto vai por ela.
Karl.
Karl Weissman.
Que darías por emendalo?
Por cambiar o que pasou?
Por salvar a vida de Esther
e a de centos de miles de persoas.
Axúdame a emendalo.
- Que carallo dis? - Axúdame.
Só ti podes facelo.
Por favor.
Leva isto da miña casa.
De o atopar meu fillo, destruiríao.
Que é?
Esta gravación contén a verdade.
Unha verdade que o cambiará todo.
Cómpre que esa verdade lle chegue á persoa xusta.
Unha axente chamada Shahara Hasan.
Shahara que? Quen?
Non es o único que atopa ese corpo en Longharvest Lane.
Hillinghead, Hasan e Maplewood, todos son coma ti.
Aquí están as palabras que os salvarán a todos.
Aos que perdiches.
A xente cuxas almas destruín.
Podes salvalos a todos.
Só ti.
Agarda.
Veña, ancián.
Pono a salvo.
Shahara Hasan, por favor.
Por Esther.
Polo ben de todos.
Prégocho.
Fai só esta boa acción.
Whiteman non picou, anda solto.
Mando patrullas armadas para vos protexeren.
Oíches? Papá?
É un detalle que avises os teus pais.
Un chisco tarde.
Que lles fixeches?
Douche o pésame.
Es home morto.
A cidade enteira vaiche ir detrás. Oíches, Weissman?
Weissman!
Está na casa Harker. Disparádelle, entendido?
O sarxento Whiteman é un asasino.
Temos ordes de lle disparar.
Whiteman!
Todos atopamos o corpo. Todos viñemos aquí.
Todos fóra.
Veña, rapaz, sopra o chifre.
En serio, dálle duro.
Non te vou mancar.
Vai fóra e colle aire.
Whiteman.
Estás rodeado.
Sae.
Ou morres.
Non ho.
Veña, Hayden.
O Silk é un bar de policías.
Para que escarallalo?
Entra.
Agora mesmo vou.
"Unha boa acción."
Un momento.
Douche o pésame.
HASAN, UNHA PINTA? WHITEMAN
- "Hasan... unha pinta?" - Unha pinta?
"Whiteman."
Hai algo distinto.
Algo cambiou.
Seino.
- Charles Whiteman... - Unha lenda, o seu último caso.
Furado a balazos por colegas.
As miñas lembranzas.
MORTO A DISPAROS NO SILK MERCER
Non, agarda.
O bar de aquí ao lado onde se xuntaba a policía.
Whiteman quere que vaia, quere que atope algo.
The Silk! Xa me lembro.
O bar chamábase The Silk.
- Merda. - Que?
A explosión derrubou o pub...
Hai 30 anos.
Aínda temos a Gorxa.
Vamos.
Quero saber!
Elias!
Atoparon unha bomba sen estoupar
durante un estudo topográfico.
Estamos a desactivala mentres evacuamos o banco.
Estamos a recibir imaxes dos últimos minutos
que amosan caos nas rúas,
mentres a zona arredor do banco privado está a ser acordoada.
CAZA POLICIAL ACABA EN TIROTEO NUN BAR DE POLICÍAS
AS VÍTIMAS DE WHITEMAN
FEBREIRO, 1941
PARA SHAHARA HASAN
Non creas todo o que din de min.
CON CARIÑO, WHITEMAN
Aquí tes unha boa acción.
...os servizos de tren e transporte están gravemente afectados
e o tráfico segue parado.
Como se ve nestas imaxes, é evidente...
que a policía está acordoando a zona.
Si, a policía...
Sarah! Teño que falar contigo.
Abre a porta, por favor.
Son a axente Hasan.
A axente Hasan.
Sarah, non te asustes.
MÓBIL DE SARAH MANNIX
Sarah? Todo ben?
Shahara, tes o mans libres?
Es ti, Sarah?
Non tal, quita o mans libres, para o coche e explícocho.
Por favor, Shaz, faino.
- Que pasa? - Non che sei.
E Sarah?
Está a salvo.
Quita o mans libres.
Xa o quitei, quen es?
Shahara, cando me vexas,
vaiche dar algo.
Que non che dea.
Se non me recoñeces de inmediato, voume ofender.
Quen es?
Xa o sabes.
Quen é? Que pasa?
Hai outro detonador.
E basta que Elias tope un teléfono e marque un número para morrermos todos.
Non o asustes.
Que non escape.
Asinte se o entendes.
Vale.
Agora baixa a fiestra, ves os rapaces?
Os das bicis? Asústaos coa sirena.
Dilles que vaian por aí.
Non é que non saibas facelo.
Ei, vós os tres. Liscade.
Queredes que vos arreste? Pois fóra de aquí.
Que pasa?
Vale, Shaz.
Pon o mans libres.
Elias, óesme?
Quen es?
Xa o sabes.
Elias.
Sei o que che deu Barber.
Sei o que estás a piques de facer.
De onde eu veño, marcas ese número.
E morren centos de miles de persoas.
Meu fillo é unha delas.
Jawad.
Non.
Sei que che prometeron que será un lugar mellor.
Sei que che prometeron amor, que o saberás.
Que o sentirás.
Pero todos che mentiron.
Non espero que creas a miña palabra,
mais se cadra cres a túa.
Prego para que estas verdades te atopen.
Por algunha razón, quedaron latentes en min demasiado tempo.
Todo o que me oíches dicir é mentira, até a última palabra.
Isto non é xusto, nunca o foi.
O sacrificio que che vou pedir
será o máis inxusto de todo.
- Non, Sarah. - O noso corazón nunca sandou, Elias.
- Espera a que remate. - A dor segue aí.
Nunca marchou.
É insoportable.
Agora síntoa.
Sigo tendo aquel soño...
Eu...
con aquel neno enfermo, feble e asustado entre os brazos.
Non lle vexo a cara,
mais sei que lle hei quitar a vida.
Rezo para que sexa rápido
e indoloro.
Ten os ollos cheos de medo e traizón
e o único que podo facer é apertalo.
Apertalo e facerlle saber que o aman.
É máis ca un soño, Elias.
É unha mensaxe.
Para agora.
Para nós.
E agora sabemos o que debemos facer.
Síntocho, meu neno.
Perdóame, por favor.
E sabe que te aman.
Merda.
Elias.
Se marco este número,
a bomba estoupa.
Grazas.
De nada.
Elias!
Elias.
Shahara.
Estás ben?
Que día é hoxe?
Mamá!
Podo tomar torradas?
Con mel e manteiga.
Mamá, que me abafas!
É o meu aniversario.
Veña, Jawad!
Vamos!
Grazas por vir con tan pouca antelación.
Non intervimos a non ser que provoquen.
- Entendido? - Si, señor.
NON AOS NAZIS NON ÁS SÚAS MENTIRAS
Hai cousas que non cambian.
WILTON'S MUSIC HALL POLLY HILLINGHEAD TOCA PARA AS TROPAS
Eh! Collédea! Pispoume as mazás.
Ei!
Lisca.
- Quero ir con el, por favor! - Mamá, non!
Por favor!
Déixeme ir con el, por favor!
- Que a nai vaia con el. - Grazas.
Grazas, que Deus o bendiga.
Taxi!
Grazas.
Rúa Spencer, por favor.
- CANDO SAES? - DE CAMIÑO.
Esta encántame.
Pódelle dar máis volume?
Ás veces dáme a impresión de que esta cidade vai saltar polos aires.
Entrar en erupción.
Fai que me preocupe o futuro, entende?
Enténdoo perfectamente.
Shahara.
SQVA
Subtítulos: Jeiry Castellano