(วันที่ 23 พฤศจิกายน 1996)
จุดจบของฆวนมีเงื่อนงำที่ไม่ปกติ
เราเริ่มมีข้อสงสัยมากมาย
ทุกอย่างมันแปลกมาก
แปลกจริงๆ
สำหรับผมมันไม่สมเหตุสมผลเลย
มันไม่มีเหตุผลเลย
(เนื้อหาในตอนนี้มาจากการค้นคว้า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเวลาสองปี)
ฆวนตายตอนอายุ 40 ปี
ในช่วงที่เขากำลังรุ่งทั้งด้านการงานและการเงิน
เขาเป็นพ่อที่ทั้งรัก ทั้งเอาใจใส่ อ่อนโยนกับลูกมาก
พ่ออยู่ไหน พูดว่าพ่อซิลูก
เขาเคยเขียนจดหมาย ส่งโปสการ์ด ส่งรูปมาให้เสมอ
นี่จากอังกฤษ
ใช่
อันนี้จากเม็กซิโก ฟุตบอลโลก ปี 1986
ใช่
ลองนึกดูสิ อยู่ดีๆ คนคนนี้ก็หายตัวไป
ทิ้งเราไว้กับความว่างเปล่า
แล้วก็เริ่มมีคำถามขึ้นมา
ไม่มีใครเห็นอะไรน่าสงสัยเลย
แต่ฉันเห็นบางอย่างที่ไม่สมเหตุสมผล
อังจี้ถูกนำตัวขึ้นศาลในบาร์เซโลนา
ในข้อหาทำให้เพื่อนขาดอากาศหายใจ จนเสียชีวิต
และพยายามปกปิดความผิดด้วยการจัดฉาก ให้ดูเป็นการข่มขืนระหว่างมีเซ็กซ์หมู่
เธอถูกตัดสินโทษจำคุก 30 ปี
(อื่นๆ: อาจจะเป็นความสัมพันธ์ทางเพศ)
แล้วฉันก็เริ่มเข้าใจ
ถ้าคนคนนี้สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้
ถ้างั้นก็…
ทุกเรื่องที่ฉันเคยสงสัยก็เริ่มชัดเจนขึ้น
มันยากสำหรับเรา แต่มันเป็นสิ่งที่เราต้องการ เพื่อความยุติธรรม
จะได้รู้ว่าใครคือฆาตกรที่ฆ่าน้องสาวผมซะที
ให้คนคนนั้นต้องโทษสูงสุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ตอนที่ผมเดินเข้าห้องไปเพื่อให้การ
ผมเห็นเธอเป็นครั้งแรก
เธอแต่งตัวดีมาก แต่งหน้าด้วย
เธอใจเย็นมาก
เล่นบทเหยื่อ
ทำหน้าตาใสซื่อ… เหมือนว่าไม่เกี่ยวอะไรกับเธอเลย
ผมจำความรู้สึกโกรธตอนที่เห็นคนนั้นอยู่ที่นั่นได้
โกรธการกระทำของเธอ
ประเด็นหลักคือ
แรงจูงใจคือผลประโยชน์ทางการเงิน
คุณชื่ออะไร
มาเรีย อังเฆเลส โมลิน่า เฟร์นันเดซ
มันยิ่งทำให้เรารู้สึกไม่มั่นใจ และตั้งคำถามมากขึ้นกว่าเดิม
เกี่ยวกับการเสียชีวิตกะทันหันของฆวน
คุณกู้เงินโดยใช้ชื่ออานา ปาเอซหรือไม่
ไม่ค่ะ
ถ้าอย่างนั้นคุณอธิบายได้ไหม ที่บางคนบอกว่าคุณเป็นคนกู้
ไม่ทราบค่ะ
ฉันมั่นใจมากว่าคนที่มาที่ออฟฟิศของเรา
คือคนที่มารับเงินประกันชีวิต
ประเด็นคือตอนนั้นเธอใส่วิกอยู่
คุณฆ่าอานา ปาเอซหรือไม่
คุณต้องการเงิน นั่นคือเหตุผลที่คุณฆ่าอานา ปาเอซใช่ไหม
ไม่ใช่
ฆาตกร
กรุณาเงียบในศาล
ศาลบาร์เซโลนาพิพากษาให้ มาเรีย อังเฆเลส โมลิน่าต้องโทษจำคุก 22 ปี
โทษฐานฆาตกรรมเพื่อนร่วมงาน และแอบอ้างอัตลักษณ์ของเธอ
ขโมยตัวตน เงินก้อนโต…
ไม่มีแรงจูงใจอื่นนอกจากเงินเกือบหนึ่งล้านยูโร
เธอคาดหวังว่าจะได้ ด้วยการเซ็นกรรมธรรม์ประกันชีวิต
ในชื่อของอานา ปาเอซ
อังจี้ปฏิเสธว่าเธอจัดฉากศพ เพื่อให้ดูเหมือนเป็นอาชญากรรม
หลังจากมีเซ็กซ์หมู่
จากเพื่อนสนิทกลายเป็นฆาตกร
ดูเหมือนเป็นอาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบ
เธอก่ออาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบ
เธอถูกกล่าวหาว่าก่ออาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบ
อาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบคือ อาชญากรรมที่ไม่มีใครจับได้ จนถึงตอนนี้
(Angi: ชีวิตปลอม อาชญากรรมจริง)
(กรันกานาเรีย)
เราติดต่อกับพี่สาวของฆวนครั้งแรก
ตอนที่มีการตัดสินความผิด ข้อหาฆาตกรรมอานา ปาเอซ
พวกเธอแปลกใจมากและไม่รู้เลยว่ามีมืออาชีพ
กำลังตรวจสอบคดีค้างอยู่
เมื่อดูจากสถานการณ์ที่คลุมเครือ
ที่เกี่ยวข้องกับการตายของน้องชายพวกเธอแล้ว
(ผู้เชี่ยวชาญด้านอาชญาวิทยา)
พวกเขาพิจารณาว่าจะใช้บริการของเรา
เพื่อขอความเห็นที่สอง แทนที่จะเชื่อความเห็นอย่างเป็นทางการ
ที่พวกเขาได้รับเมื่อปี 1996
แล้วฉันก็ได้ติดต่อกับนักอาชญาวิทยา เฟลิกซ์ ริออส
ซึ่งเป็นคนที่ช่วยเราไว้ ผลักดันเราและติดตาม
คดีก่อนหน้านี้อย่างละเอียด
เราคิดว่าเราน่าจะหาหลักฐาน
ที่จะทำให้พวกเขาเปิดคดีใหม่ได้
(การพิจารณาคดีเบื้องต้น)
เธอสงสัยตั้งแต่ตอนนั้นแล้วว่า การตายของน้องชายเธอ
ไม่ได้เป็นอุบัติเหตุตามที่ศาลบอก
ตามกระบวนการทำงานของเรา เมื่อเราทบทวนคดีใหม่
เราเริ่มด้วยการตรวจสอบแฟ้มคดี ของศาลกับตำรวจเสมอ
ช่วยอ่านรายงานการเคลื่อนย้ายศพได้ไหมครับ
"ศพนอนเปลือย ยืดเหยียดอยู่ที่พื้นข้างเตียง"
"ขาข้างซ้ายงออยู่…"
"แขนขวายกขึ้น"
"เขาถือหรือสวมใส่สิ่งต่อไปนี้…"
"ไม่ถืออะไรเลย"
เขียนว่าอะไรครับ
ฉันไม่เข้าใจเลย
เมื่อตำรวจต้องการแก้ไขข้อมูล
จะเขียนว่า "หมายถึง" แทนที่จะขีดฆ่า แล้วเขียนต่อ
อ่อ นั่นมัน… เขียนว่า "หมายถึง"
"เขาใส่สิ่งต่อไปนี้ ไม่ใส่อะไรเลย"
"หมายถึง แหวน"
ช่วยอ่านรายงานที่เจ้าหน้าที่ชันสูตร เขียนในตอนนั้นได้ไหมครับ
"รายงานผลนิติเวชเบื้องต้น ไม่มีร่องรอยภายนอก…"
"ไม่มีร่องรอยบาดแผลภายนอก"
"หรือการใช้ความรุนแรง"
"แขนยกขึ้นวางอยู่บนเตียง ในมือถือฮาร์ดดิสก์อยู่"
ฮาร์ดดิสก์เหรอ
หมายความว่าไง
มีองค์ประกอบหลายอย่างที่มีข้อบกพร่อง
ต่อให้เป็นการฆ่าตัวตาย หรือการเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุจริงๆ
การตรวจสอบด้วยตาเปล่านั้นหยาบมาก พวกเขาแทบไม่ได้ถ่ายรูปเลย
ไม่มีภาพศพเลย
ไม่มีใครมีวิธีแบบที่เรามีทุกวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นตำรวจ ทนายความหรือศาล
แต่ฉันคิดว่าทุกอย่างทำตามที่ทำกันในสมัยนั้น
พวกเขาไม่ค่อยมีความรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
พวกเขาไม่มีประสบการณ์มากนัก
อยู่ดีๆ พวกเขาก็จะสังเกตเห็นรายละเอียด ที่คิดว่าน่าจะสำคัญ
แต่ก็ไม่ปรากฏในการพิจารณาคดีเลย
ตัวอย่างเช่นตู้เซฟที่เปิดอยู่
แต่พวกเขาไม่ได้นำมาเชื่อมโยงกัน
ว่า "มีการพยายามปล้น และผู้ชายคนนี้ถูกฆาตกรรม"
แต่กลายเป็นว่า "ผู้ชายคนนี้ถูกพบเป็นศพ และตู้เซฟก็เปิดอยู่"
เหตุการณ์นั้นมีการสันนิษฐานว่า
เป็นการเสียชีวิตโดยไม่ตั้งใจ หรือไม่ก็ฆ่าตัวตาย
พวกเขาไม่ใส่ใจเลยว่า มีความเป็นไปได้ว่าเป็นการฆาตกรรม
มันมีความเป็นไปได้อยู่ครับ
(การจำลองเหตุการณ์)
ตอนที่ฆวนตายในปี 1996 ฉันยังเด็กอยู่
ฉันมาเริ่มทำคดีนี้ ตอนที่เปิดคดีอีกครั้งใน 20 ปีต่อมา
(วันที่ 26 พฤษภาคม 2016)
เพื่อให้เข้าใจบริบทของปี 1996
สิ่งแรกที่เราตัดสินใจทำ
คือทบทวนประเด็นสำคัญของการสืบสวน
คืนที่มีการพบศพ
อังจี้เป็นคนโทรแจ้งตำรวจ
ตามคำให้การของเธอ เธอกลับมาตอนบ่ายวันเดียวกันนั้น
หลังจากไปเที่ยวที่บาร์เซโลนา กับลูกสาววัยสี่ขวบของเธอ
เธอเป็นคนแรก ที่ตำรวจของเราบันทึกคำให้การเอาไว้
ระหว่างการเคลื่อนย้ายศพ
(บ้านของฆวนและอังจี้)
อังจี้อ้างว่ากลับมาถึงบ้าน เวลาประมาณสองทุ่มสิบนาที
เธอเข้าบ้านไม่ได้
เธอเลยไปหาเพื่อนบ้าน
แล้วโทรหาที่ทำงานของฆวน จากบ้านของเพื่อนบ้าน
(เดอะการาจ)
ฉันได้รับโทรศัพท์จากอังจี้
"ไม่นะ ฉันพยายามเปิดประตูแล้วแต่เปิดไม่ได้"
"นี่ ฆวนอยู่ไหม"
"ไม่นะ เขาไม่อยู่"
เราทุกคนแปลกใจมาก
ตอนนั้นเขายังมาไม่ถึง
จากคำให้การของเธอ เธอฝากลูกสาวไว้ที่บ้านของเพื่อนบ้าน
แล้วออกไปทางหน้าต่างของเพื่อนบ้านเธอ
เข้าบ้านตัวเองผ่านทางหน้าต่างห้องครัว
เธอเห็นกุญแจอยู่ที่หลังประตู
เธอเปิดประตูออก ลูกสาวเธอเดินเข้ามา แล้วพวกเขาก็ลงไปข้างล่างด้วยกัน
ไปยังห้องนอน
แล้วเธอก็เปิดหนังให้ลูกสาวดูในห้อง
เธอมีเครื่องเล่นวีเอชเอส ทีวีของตัวเอง
มีโต๊ะให้นั่งเล่น มีบาร์บี้หลายตัว
เธอชอบบาร์บี้มาก
เธอให้การว่าเธอเดินขึ้นไปข้างบน
เธอใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงทำอะไรสักอย่าง
แล้วก็เดินลงไปที่ห้องนอนเพื่อเข้าห้องน้ำ
และนั่นคือตอนที่เธอพบศพของฆวน
นี่ห้องนอนของคนพ่อ
อังจี้สังเกตเห็นว่านาฬิกาโรเล็กซ์ และกระเป๋าสตางค์ของฆวนหายไป
มันมีลายตัวดับเบิลยู โลโก้ของบริษัทที่เขาทำงานให้
เธอให้การด้วยว่าเธอเจอตู้เซฟเปิดอยู่
การค้นหาเสร็จสิ้นโดยไม่พบโรเล็กซ์ หรือกระเป๋าสตางค์ของฆวนเลย
ผู้พิพากษาสั่งให้เปิดผนึกห้องนอนได้
พวกเขาคืนกุญแจบ้านให้อังจี้
มีการชันสูตรศพในคืนเดียวกันนั้น
เจ้าหน้าที่นิติเวชระบุเวลาเสียชีวิต
ว่าอยู่ระหว่าง 24 ถึง 28 ชั่วโมง ก่อนจะพบศพ
เธอตรวจพบการตกเลือดภายใน ทั้งในสมอง ปอด หัวใจ และกระเพาะ
เธอขอวิเคราะห์อวัยวะภายในจากพิษวิทยา
จึงระงับการสืบสวนไว้ก่อนเพื่อรอผลตรวจ
(ข้อพิจารณาทางการแพทย์ ในทางนิติวิทยาศาสตร์)
ตัวอย่างที่เก็บไว้นั้นเริ่มเน่าเปื่อย จึงเป็นปัญหาขึ้นมา
เพราะไม่ได้เก็บรักษาอย่างเหมาะสม
และอาจจะเสื่อมสภาพระหว่างที่ส่งไปห้องแล็บได้
"เราได้รับชิ้นส่วนของตับ ไต ม้าม ปอด และสมอง"
"ปริมาณน้ำยาที่ใช้ ในการเก็บรักษาตัวอย่างนั้นน้อยเกินไป"
"ตัวอย่างจึงอยู่ในสภาพเน่าเปื่อยขั้นรุนแรง"
ว้าว
แม้ตัวอย่างจะเน่าเปื่อยแลัว ก็ตรวจเจอบางอย่างได้
"เราตรวจสอบแล้วและพบไอออนฟอสเฟต
เป็นปริมาณมาก"
"สารนี้พบได้ในสารประกอบหลายชนิด
ที่หาซื้อได้ง่ายตามซูเปอร์มาร์เก็ต เช่น แคลกอน"
นั่นเป็นจุดเปลี่ยนแรกที่บ่งชี้ว่า อย่างน้อยที่สุดก็มีการวางยาพิษเกิดขึ้น
ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังทำงานโดยมีสมมติฐาน
ว่ามันเป็นอุบัติเหตุหรือการฆ่าตัวตายโดยใช้ยาพิษ
ในการค้นหา พวกเขาไม่เจอ
สารพิษหรือจดหมายสั่งเสีย ที่อาจจะบ่งชี้ว่าเป็นการฆ่าตัวตายได้
(ไม่พบผลิตภัณฑ์ที่มีสารพิษ)
(ไม่มีข้อบ่งชี้ว่าเป็น)
(การฆ่าตัวตาย)
ไม่มีเหตุผลให้คิดว่าเขา…
มันถูกตัดออกไปโดยสิ้นเชิง
คนที่รู้จักฆวนรู้ว่าเขาไม่มีวันจบชีวิตตัวเอง
ไม่มีทาง เขาไม่ทำถึงขั้นนั้นหรอก ไม่มีทางเลย
เขามีลูกสาวที่รักเขามาก เขาคิดถึงลูกเสมอ
ที่จริงฉันว่าเขามีเหตุผลที่ควรใช้ชีวิตต่อไปนะ
อังจี้ถูกสอบปากคำอีกครั้งเรื่องฟอสเฟตไอออน
เธอให้การไว้อย่างนี้
"ทุกครั้งที่สามีของฉันกินยา เขาจะกินรวดเดียวเลย"
"ดังนั้นเขาอาจจะกินบางอย่าง ที่มีสารพิษเข้าไปก็ได้"
"เพราะคิดว่าเป็นยาลดกรดหรืออะไรอย่างนั้น"
"ที่บ้านเราใช้… คาลกอน"
"เมื่อเหลือเพียงนิดเดียว ฉันก็จะถ่ายไปใส่โหลแก้ว"
"และในเมื่อโหลนั้นอยู่ใกล้เครื่องปิ้งขนมปัง เขาอาจเข้าใจผิดคิดว่าเป็นอย่างอื่นได้"
ไร้สาระสิ้นดี
ผู้พิพากษาแย้งว่าบางแง่มุมของการสืบสวน
พิสูจน์ไม่ได้
แต่เธอไม่เห็นว่ามีหลักฐานการก่ออาชญากรรม
เธอเห็นว่าผลการพิสูจน์หลักฐานชัดเจนมาก
และตัดความเป็นได้ว่ามีบุคคลที่สามพัวพัน
บอกว่าไม่สำคัญว่าเป็นอุบัติเหตุหรือการฆ่าตัวตาย
แล้วเธอก็ปิดคดี
หลังจากฆวนตาย ฉันได้เจออังจี้
ฉันเจออังจี้ที่ออฟฟิศของฆวน
เธอกังวลมาก รีบถามทันทีหลังจากเขาตาย
ถามถึงส่วนแบ่งของเธอ เธอต้องการหุ้นส่วนของฆวน
เธอรีบขายหุ้นของเขา รีบขอส่วนแบ่ง
"เร็วสิ เตรียมเอกสารให้เรียบร้อยซะที"
"อังจี้อยากไปบาร์เซโลนาแล้ว"
กลายเป็นว่า "โอเค เขาตายแล้ว ไม่อยู่แล้ว บายนะ"
เธออยากรู้ว่าฆวนมีพินัยกรรมไหม ได้ทำพินัยกรรมไว้ที่อาร์เจนตินารึเปล่า
ฉันคิดว่าเธอตรวจสอบให้แน่นอนแล้วด้วย
ว่าไม่มีอะไรที่เธอจะอ้างสิทธิ์ได้ในอาร์เจนตินา
เธอขายบ้านได้เร็วมาก ทำทุกอย่างเร่งรีบไปหมด
เธอเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงหลังจากน้องชายฉันตาย
เธอปิดทุกอย่างในกานาเรียส
ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่บาร์เซโลนา
แล้วเราก็ไม่ได้ข่าวจากเธอเลย
จนกระทั่งมาเห็นเธอในทีวี กำลังแอบอ้างว่าเป็น…
อานา ปาเอซ
(บาร์เซโลนา ปี 2008)
ตอนที่อังจี้ถูกจับ
ลูกสาวของเธอขอให้ป้า พี่สาวของฆวนช่วย
ไปเก็บข้าวของกับเธอที่บ้าน
พูดได้ว่าพอหลานสาวถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง
ซิลเวียจึงเข้าถึงสมบัติส่วนตัวของอังจี้ได้
(บ้านของอังจี้ในบาร์เซโลนา)
ฉันเห็นว่าอะพาร์ตเมนต์นั้น เป็นการจำลองบ้านที่กรานาเรียสมาชัดๆ
ทั้งเฟอร์นิเจอร์ โซฟา ตู้เก็บของ จานชามเหมือนกันหมด
แทบทุกอย่างจัดวางไว้เหมือนเดิมเลย
และมันก็เละเทะมาก
รกมากๆ รกไปทุกซอกทุกมุม
เธอเก็บของพวกนี้ไว้ทำไม ยังกับเธอเป็นโรคชอบเก็บสะสมของ
รองเท้า เสื้อโค้ต ชุดเดรสเป็นโหลๆ
อีกอย่างนึงที่เราค้นพบคือการโอนรถ
เอกสารการโอนรถที่อังจี้ใช้ ในหมู่เกาะกานาเรียสเมื่อปี 1996
น่าสงสัยเพราะลงวันที่ก่อนการตายของฆวน
(วันที่ 14 พฤศจิกายน 1996)
เรายังพบด้วยว่า
เอกสารลงทะเบียนเรียนของหลานสาวเรา
ลงวันที่ก่อนฆวนจะตาย
ในเดือนกันยายน เธอสมัครเรียนให้ลูกสาวที่บาร์เซโลนา
เธอยังใช้การเดินทางไปบาร์เซโลนาครั้งนี้
เพื่อส่งรถของเธอมาทางเรือ และเธอมีแฟนอยู่ในบาร์เซโลนาแล้วด้วย
แต่ไม่พบเอกสารพวกนี้ในปี 1996 เลย
- ไม่มีใครมี - ไม่เลย
ฉันเริ่มค้นตามลิ้นชัก ฉันต้องทิ้งเอกสารไปมากมาย
และแปลกใจไหมล่ะ ฉันเจอกระเป๋าสตางค์ และโรเล็กซ์ของฆวน
บอกตามตรงนะ ฉันตกใจมากเพราะฉันคิดว่า
"ผ่านไปตั้งหลายปี มันมาทำอะไรอยู่ตรงนี้"
สิบปีต่อมามีคนพบกระเป๋าสตางค์
หวัดดี
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
เราได้ข้อสรุปชัดเจนแล้ว
เธอวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้วว่า จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ในบาร์เซโลนา
หลายปีต่อมา อยู่ดีๆ ฆวนโทรหาฉัน
"ฮัลโหลฆวน เซอร์ไพรส์จัง"
แล้วเขาก็ขอให้ฉันช่วย
เพราะเขากำลังมีปัญหารุนแรงกับอังจี้
เธอใช้เงินเยอะมาก ไปๆ มาๆ บาร์เซโลนาหลายครั้ง
และในเมื่อเธอมาบ้านฉันในบาร์เซโลนา…
ฉันถามว่า "อะไรนะ"
เขาบอกว่า "เธอไม่ได้ไปบ้านคุณเหรอ" ฉันตอบว่า "ไม่เลย"
ฉันไม่อยากพูดอะไรถึงชีวิตเดิมของเธอ
ฉันเลยแนะนำให้เขาจ้างนักสืบ
แล้วฆวนก็ได้รู้ว่าอังจี้เป็นใคร
อังจี้เป็นหลุมดำ มันเลวร้ายมาก
เขาหาเงินมาได้เท่าไหร่ เธอก็เอาไปผลาญที่คาสิโนหมด
เธอเคยไปคาสิโนบ่อยๆ เธอชอบเล่นการพนัน
เธอชอบเงินมาก ยิ่งมีเยอะก็ยิ่งดี
และเมื่อถึงจุดนึง ฆวนก็รู้ความจริงเข้า
เขาบอกผมว่าเขากำลังมีปัญหาหนัก
และเหตุผลเดียวที่เขาไม่หย่า
ก็เป็นเพราะลูกสาว
หลังจากนั้นสักพัก เขาก็โทรหาฉัน
"ปาตริเซีย ผมซาบซึ้งมาก ขอบคุณนะ ผมทำตามที่คุณบอกแล้ว"
"ผมจ้างนักสืบ ตอนนี้ผมรู้ทุกอย่างที่ต้องรู้แล้ว"
เขาบอกว่าเขามีหลักฐานทุกอย่างที่จำเป็น
เพื่อให้ได้ตัวลูกสาวและไม่เหลืออะไรให้อังจี้เลย
ฉันจำได้ว่าพูดออกไปว่า "หลักฐานอะไร"
เขาบอกว่า "ผมมีรูปอยู่ในตู้เซฟ"
หลังจากคุยกับฆวนครั้งนั้น
ฉันก็ไม่ได้คุยกับเขาอีกเลย
คุณฆ่าอานา ปาเอซรึเปล่า
ในปี 2008
พี่สาวของฆวนพบปัญหาเมื่อพยายามทำให้
ตำรวจมุ่งเป้าการสอบสวนไปที่ สาเหตุการตายของน้องชายพวกเธอ
แน่นอน เป็นเพราะว่ามันเกิดขึ้น
เมื่อทุกอย่างที่เชื่อมโยง กับคดีของอานา ปาเอซเริ่มต้นขึ้น
เห็นชัดว่าแรงจูงใจของคดีนี้เป็นเรื่องเงิน
(ทุนประกันภัย 150,000 ยูโร)
"สามีของฉันมีประกันชีวิต
แต่ฉันไม่รู้ว่ามันยกเว้นกรณีที่ฆ่าตัวตายไหม"
(ประกันชีวิต)
ในช่วงเวลาที่เราได้เกี่ยวข้องกับเธอ
เรื่องประกันนั้นโผล่มาอยู่เรื่อยๆ เป็นประจำ
หลังการตายของฆวน เมื่ออังจี้ได้รับแจ้งว่า
ในกรณีที่เป็นการฆ่าตัวตาย เธอจะไม่ได้เงินประกัน
น่าแปลกใจที่เธอก็เปลี่ยนเรื่องใหม่
และเสนอว่ามีความเป็นไปได้ว่า อาจจะเป็นการตายโดยอุบัติเหตุ
"ฉันไม่เชื่อว่าสามีของฉันฆ่าตัวตาย เพราะเขาไม่ได้ซึมเศร้า
และเขาไม่ได้ป่วยด้วยโรคอะไร หรือมีปัญหาร้ายแรงเลย"
คุณใช้คลอโรฟอร์มทำอะไร
ฉันมีเชิงเทียนที่ทำจากเงิน
เชิงเทียนอันนึงหัก
มีคนบอกฉันว่าใช้คลอโรฟอร์มซ่อมได้
แม้ว่าในกรณีของอานา ปาเอซที่มีการสงสัยว่า
อาจมีการใช้คลอโรฟอร์ม พวกเขาก็พิสูจน์ไม่ได้ว่าเป็นอย่างนั้นจริง
(คลอโรฟอร์ม)
พวกเขาพิสูจน์ด้วยการวิเคราะห์ไม่ได้
เพราะคลอโรฟอร์มเป็นสารระเหยง่าย
หายไปจากร่างกายเร็วมาก
แต่ไม่ว่ายังไง น้องสาวของผมก็ไม่ได้สติ
น้องสาวผมป้องกันตัวเองไม่ได้เลย
เธอถูกวางยาสลบด้วยอะไรสักอย่าง
ด้วยเหตุนี้ โทษของเธอจึงลดลงไปสี่ปี
จากการฆ่าคนตายโดยเจตนากลายเป็นไม่เจตนา
แต่ในกรณีของฆวน
เรารู้ว่ามีสารพิษตกค้างอยู่แน่นอน
ไอออนฟอสเฟต
ช่วงวันก่อนที่ฆวนจะเสียชีวิต
คนทำความสะอาดบอกเราว่าอังจี้โทรหาทุกวัน
ถามว่าฆวนเป็นไงบ้าง
ค่ะ คุณผู้หญิงเคยเดินทางไปบาร์เซโลนาบ่อยๆ
ก็จริงที่เธอไม่เคยโทรหาบ่อยขนาดนั้นเลย
เธอเอาแต่ถามว่าฉันแน่ใจไหมว่าฆวนสบายดี
ฉันบอกเธอหลายครั้งแล้วว่าเขาสบายดี
และสุดท้ายเธอบอกฉันว่า เธอจะเลื่อนวันกลับไปอีกสักพัก
ทุกครั้งที่คนทำความสะอาดบอกว่าเขาสบายดี อังจี้ก็จะเลื่อนวันกลับออกไป
เธอบอกว่า "ฉันจะอยู่ต่ออีกวัน" แทนที่จะกลับไป
ไอออนฟอสเฟตทำให้เกิดแผลไหม้ เกิดแผลไหม้หรือกัดผิวหนังได้
ถ้าอย่างนั้น เขาก็คงเผลอกินเข้าไป โดยไม่ได้ตั้งใจ
เช่น บังเอิญพลาดดื่มน้ำยาซักผ้า
หรือพยายามฆ่าตัวตาย
แผลกัดกร่อนเหล่านั้นจะเริ่ม ตั้งแต่ทางเดินอาหารส่วนบน
ลงไปถึงกระเพาะอาหาร
แต่น่าสนใจที่มันกลับกลายเป็นตรงกันข้าม
รอยแผลไหม้นั้นเริ่มจากด้านในออกไปด้านนอก
เราจำได้ว่ามีคำอธิบาย
โดยผู้เชี่ยวชาญ ของสถาบันพิษวิทยาแห่งชาติเมื่อปี 1996
เกี่ยวกับสิ่งที่ฆวนอาเจียนทิ้งไว้บนผ้าปูที่นอน
และน่าสนใจว่าแม้จะไม่มีภาพของรอยเปื้อนนั้น
ก็มีคำอธิบายอย่างละเอียด ที่บอกว่ามันเป็นคราบแข็งบางอย่าง
สิ่งที่ต้องทำก็แค่ตรวจผ้าผืนนั้นอีกครั้ง
แต่โชคไม่ดีที่…
ผ้านั้นถูกทำลายไปแล้ว
เพราะมันกินพื้นที่ในห้องเก็บหลักฐาน
ในเมื่อถือว่าเป็นการฆ่าตัวตาย หรืออย่างมากก็เสียชีวิตโดยอุบัติเหตุ
แล้วจะเก็บหลักฐานไว้ทำไมล่ะ
คำถามสำคัญคือ
"เป็นไปได้อย่างไรที่ฆวนกินบางอย่างเข้าไป
ที่เริ่มออกฤทธิ์ในกระเพาะของเขา"
คำตอบนึงที่เป็นไปได้คือแคปซูล
แล้วเราจะพิสูจน์ได้ยังไงล่ะ
ต้องทำการทดสอบทางนิติเวช
เราพยายามจำลองอุณหภูมิในกระเพาะขึ้นมาใหม่
จากนั้นเราก็เทของเหลวที่มีแคปซูลอยู่ลงบนผ้า
เราแปลกใจมากที่พบว่า มันเกิดเป็นคราบที่คล้ายคลึงกัน
และคราบแข็งที่เหลืออยู่นั้น
ก็คือสารเคลือบของแคปซูลยาในคดีนี้นั่นเอง
(วันที่ 23 พฤศจิกายน 1996)
ทฤษฎีของเราว่าฆวนกินแคปซูลเข้าไปเมื่อไหร่นั้น
มันง่ายมากและอ้างอิงจากคณิตศาสตร์
ถ้าในขวดยามียาอยู่ 12 เม็ด
ผมใส่ยาพิษเอาไว้หนึ่ง สองหรือสามเม็ด
ผมรู้ว่าภายใน 12 วันนั้น
เหยื่อจะกินยาเม็ดนั้นเข้าไปโดยบังเอิญ
ราวกับเธอรู้ว่าสามีของเธอจะป่วย หรือจะต้องเกิดอะไรขึ้น
ไม่งั้นจะถามถึงสุขภาพของเขาทำไม ทำไมถึงเปลี่ยนตั๋วเครื่องบินล่ะ
วันที่ฆวนไม่รับโทรศัพท์
วันที่ไม่มีข่าวอะไรคือวันที่เธอซื้อตั๋ว
เดินทางจากบาร์เซโลนาไปยังกานาเรียส
แล้วพบว่าเขาตายแล้ว
ผมไม่อยากเชื่อเลย
ตอนแรกเราไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย
แต่หลังจากทุกอย่างที่เกิดขึ้น นั่นก็กลายเป็นตัวเลือกนึง
(ปี 1996)
(ปี 2008)
(ปี 2017)
(กรันกานาเรีย)
(ศาล)
หลังจากทำงานมาสี่ปี เราก็ยื่นรายงานต่อศาล
และมันก็ตอบคำถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับฆวน
คำตอบที่เรามีในตอนนั้น
คือมีโอกาสสูงมากที่สาเหตุมาจากการฆาตกรรม
สมมติฐานหรือข้อสรุปนั้นยิ่งหนักแน่นขึ้น
เมื่อการสอบสวนถูกรื้อใหม่อีกครั้ง
โดยเจ้าหน้าที่จากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
(ตำรวจศาล)
(วันที่ 17 เมษายน 2017)
(ถือฮาร์ดดิสก์)
(ไม่มีสารพิษหรือจดหมายลาตาย)
(ใช้เวลาสองชั่วโมง)
(กว่าเธอจะพบศพ)
(โทรศัพท์ถามถึงสภาพของฆวน)
ในปี 2017 เรายื่นรายงานต่อศาล
ที่ระบุว่าเรารวบรวมหลักฐานทั้งหมด ที่บ่งชี้ว่ามาเรีย อังเฆเลส โมลิน่า
อาจเป็นผู้กระทำผิดในคดีฆาตกรรมฆวน
(แสร้งว่าเป็นการโจรกรรม)
(โรเล็กซ์และกระเป๋าสตางค์)
(พบในบ้านในปี 2008)
(ประกันชีวิต)
ผมคิดว่าตำรวจปักใจเชื่อยิ่งกว่าเราอีก
ว่ามันเป็นคดีฆาตกรรมชัดเจน
ที่หลุดรอดไปได้ในปี 1996
แล้วเราก็คิดว่า "ตอนนี้ความไม่แน่ใจทั้งหลาย
ข้อสงสัยที่เคยมีก็กระจ่างชัดขึ้นแล้ว"
แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแล้ว
เราไม่เคยมีความหวังอะไรเลย
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่จะได้เห็นอังจี้ นั่งอยู่ในคอกจำเลยเสียที
ที่จริงแล้วผู้พิพากษาออกคำสั่งให้ตั้งข้อหาทันที
และเขาอยากดำเนินคดีในชั้นศาล เพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ตอนที่เรากำลังสรุปรายละเอียดอยู่นั้น
อัยการลดท่าทีลง ถอยหนึ่งก้าว แล้วพูดว่า…
"เดี๋ยวก่อนนะ"
"เราต้องทำการทดสอบอย่างอื่น ในขั้นตอนการสืบสวนด้วย
ดูว่าจะได้อะไรบ้าง"
ผมคิดว่านั่นเป็นตอนที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ผมคิดว่ามีการเร่งเดินหน้าแบบไม่ลืมหูลืมตา
และมีความผิดพลาดบางอย่างเกิดขึ้นในช่วงปี 90 ระหว่างการสืบสวนการตายของฆวน
"เป็นการสมควรที่จะยกฟ้อง
เนื่องจากการกระทำความผิด ยังไม่ได้รับการพิสูจน์"
"เมื่อพิจารณาจากข้อสรุปจากนิติเวช รวมถึงเวลาที่ผ่านไป 20 ปีแล้ว
จึงไม่มีความเร่งด่วนในการดำเนินคดีอีกต่อไป
จึงเห็นสมควรที่จะยุติการดำเนินคดีนี้"
มันเหมือนโดนสาดน้ำเย็นใส่หน้าเลย ต้องอ่านทบทวนหลายครั้ง
เพราะมันเป็นคดีที่ซับซ้อนมาก ที่จะยกฟ้องภายในสองหน้ากระดาษไม่ได้
ในฐานะคนทำงาน มันน่าผิดหวังมาก
ผู้พิพากษาตัดสินว่ามีหลักฐานไม่เพียงพอ
แล้วก็จบกันแค่นั้น
มันเป็นจุดจบอย่างเป็นทางการ เพราะจะมีความสงสัยไปตลอด
แม้ว่าคดีจะปิดอย่างเป็นทางการแล้ว
เราไม่หยุดหรอกจนกว่าจะมีคำอธิบายที่น่าเชื่อถือ
ตอนที่คดีถูกปิด ฉันคิดว่ามีบางอย่างผิดปกติแล้ว
ทำไมถึงปิดคดีแบบนี้
มันไม่สมเหตุสมผลเลย
แล้วทำไมถึงเกิดขึ้นเป็นครั้งที่สองได้อีก
(ปี 1996 วันที่พบศพของฆวน)
วันที่พบศพของฆวน
ตู้เซฟเปิดอยู่
ตอนที่เธอพบศพของสามี เธอบอกว่าตู้เซฟเปิดอยู่
มันไม่เคยเปิดเลย และมีบางอย่างหายไป
สิ่งที่เรารู้จากรายงานของตำรวจ คือตอนที่เธอเข้าไปในบ้าน
กว่าเธอจะพบศพและโทรแจ้งตำรวจ
เวลาก็ผ่านไปประมาณสองชั่วโมงแล้ว
ในปี 2017 เจ้าหน้าที่ตำรวจคนนึง ที่อยู่ในเหตุการณ์วันนั้น
ให้การต่อหน้าศาล
และนี่คือคำให้การของเขา
ระหว่างการตรวจค้นบ้าน
ภรรยาของผู้ตายสงบนิ่งสนิท
เราประหลาดใจเพราะบางครั้ง
อาจมีการละเมิดความเป็นส่วนตัวของเธอได้
โดยเฉพาะเมื่อเราพบภาพถ่ายส่วนตัวมาก อยู่ในตู้เซฟ
ที่มีรูปเธออยู่ด้วย
(รูปถ่ายส่วนตัวมาก)
เราไม่รู้ว่าในรูปพวกนั้นมีอะไร
เพราะมันไม่อยู่ในรายงานด้วย
เพื่อนร่วมอาชีพของเราคิดว่ามันไม่เกี่ยวข้องกัน
เราตัดสินใจไม่ใส่รูปพวกนั้นในรายงาน
เพราะเราเชื่อว่ามันไม่เกี่ยวข้อง กับการตายของสามีเธอ
เราไม่รู้ด้วยว่ามีดิสก์ที่มีรูปอยู่ หรือมีไฟล์อะไรอยู่ในดิสก์นั้น
มันเป็นปริศนา
มีใครเห็นรูปของอังจี้ไหม
ตำรวจเห็นรูปพวกนั้น
คดีถูกปิดเร็วมาก
พวกเขาบอกว่าเขาฆ่าตัวตาย แล้วก็แค่นั้น
มันไม่สมเหตุสมผลเลยสำหรับผม
จบแค่นั้น ปิดคดีแล้ว
รู้ไหมว่าทำไม
คิดว่าฉันพูดได้ไหม
กี่โมงแล้ว
ตอนนี้ห้าโมงครึ่งตรงเป๊ะ
เราต้องพาพวกเขาไปดูบ้าน จะได้เห็นว่าเป็นยังไง
ใช่ไหมที่รัก
ห้องนอนนี้จะให้สกินนี่กิตีอยู่ ถ้าเขามา
เขาอยู่ห้องนี้ได้ สกินนี่กิตีอยู่จนกว่าจะหาที่อื่นได้
มาดูกันว่าสกินนี่กิตีจะโชคดีพอ และอยากมาทำงานที่นี่ไหม
จำได้ไหมว่า…
เราซนกันมากเลยนะตอนเราเตะบอลกันตามถนน
เธอสะกดนามสกุลนายไม่ถูกด้วยซ้ำ
(ลิตเบน)
เราเป็นเพื่อนกันมาทั้งชีวิต เราเป็นเหมือนพี่น้องกัน
ฉันอยู่ตรงนี้ เพราะไม่มีใครสมควรตายแบบนั้น
เพื่อฆวน เพราะฆวนคู่ควร ให้ตายเถอะ
ฉันอยู่ตรงนี้เพราะรู้สึกว่าต้องทำสิ่งที่ถูกต้อง
แต่ฉันก็กลัวนะ เข้าใจไหม
ความจริงก็คือฉันทำแบบนี้เพื่อฆวน
ฉันทำเพื่อฆวน และมันก็… ผิดพลาดไปหมด
ตอนนั้นที่เขาโทรหาฉัน ฉันน่าจะทำมากกว่านั้น
แทนที่จะแค่แนะนำเขา
แต่ไม่มีทางรู้ได้หรอก
เรื่องนี้จะจบลงก็ต่อเมื่อเรารู้แน่ชัดว่า ทุกอย่างเกิดขึ้นได้ยังไง
แต่แน่นอนว่ามันเยียวยาความรู้สึกไม่ได้
มันเยียวยาความรู้สึกไม่ได้เลย
ไม่มีอะไรทดแทนการสูญเสียคนที่เรารักไปได้
(เราจะไม่ลืมเธอ)
(ในช่วงเวลาที่สารคดีเรื่องนี้ออกฉาย)
(ครอบครัวของอานา ปาเอซ ยังไม่ได้รับค่าชดเชยตามคำพิพากษา)
(ไม่นานก่อนซีรีส์นี้จะออกฉาย)
(อังจี้ถูกจับกุมและถูกตั้งข้อหาว่า วางแผนก่ออาชญากรรมครั้งใหม่จากในเรือนจำ)
อังจี้ไม่สมควรได้รับการปล่อยตัว
มีบทลงโทษตามกฎหมาย
แต่ก็มีการลงโทษทางสังคมด้วย
ฉันคิดว่าเธอจะได้ทั้งสองอย่าง
เธอจะเป็นทุกข์ จากบทลงโทษทางสังคมไปตลอดกาล
ขอให้คนที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับเธอเตรียมตัวให้ดี
และรู้ตัวว่าคนที่อยู่กับพวกเขาเป็นคนแบบไหน
อย่าปล่อยให้สิ่งที่เกิดขึ้นกับน้องสาวผม เกิดขึ้นกับตัวเอง
ฆวนแต่งงานกับอังจี้ เพราะคิดว่าเธอเป็นลูกสาวผู้พิพากษา
มีตำแหน่งทรงเกียรติ
แต่ที่จริงแล้ว ฆวนแต่งงานกับตัวละครที่อังจี้สร้างขึ้นมา
โอเค คัต
- เป็นไงบ้าง - ดีนะ ว่าไหม
ครับ ผมว่าคุณเล่นได้ดีมาก เคยเล่นเป็นตำรวจมาก่อนไหม
ไม่นะ ฉันเคยแคสติ้งมาเยอะ แต่ไม่เคยเล่นเป็นตำรวจเลย
(ปัจจุบัน อังจี้ใช้ชื่ออื่นแล้ว)
(เธอเปลี่ยนรูปร่างหน้าตาตัวเอง)
(ตามข้อมูลจากหลายแหล่งข่าว)
(การสืบสวนอย่างเป็นทางการ ถึงสาเหตุการเสียชีวิต)
(ของฆวน อันโตนิโอ อัลวาเรซ ลิตเบน ปิดลงแล้ว)
(และกระบวนการพิจารณาคดีนี้ ถูกศาลยุติธรรมสั่งยกฟ้องถึงสองครั้ง)
(เนื่องจากไม่มีหลักฐาน)
(สาเหตุการเสียชีวิตอย่างเป็นทางการ ของฆวน อันโตนิโอ อัลวาเรซ ลิตเบต)
(คือการฆ่าตัวตาย)
(สำนักงานตำรวจแห่งชาติปฏิเสธ ที่จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับสารคดีนี้)
(ลูกสาวของอังจี้และฆวนปฏิเสธ ที่จะมีส่วนร่วมกับสารคดีนี้)
(เธอขอให้ไม่เปิดเผยตัวตนของเธอ)
(อังจี้และทนายความของเธอ ไม่แสดงความเห็นต่อสิ่งที่นำเสนอในสารคดีนี้)